ဒီေန႔ ကြ်န္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းရင္ဆူးရဲ႔ ဘေလာ႔ကုိသြားလည္ရင္း အထက္ပါေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ႔ ပုိ႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေတြ႔လုိ႔ ၀င္ဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ဖတ္ေနရင္းနဲ႔က ပုိ႔စ္ေအာက္ဆုံးမွာ ျဗဳန္းဆုိ ေရာင္စုံအခန္းငယ္ဆုိျပီး တက္ဂ္ထားတာကုိ ေတြ႔လုိက္ရပါေလေရာ။
တက္ဂ္စာဆုိတဲ႔အတုိင္းပါပဲ....ေသြးမတက္ေအာင္ မနည္းထိန္းလုိက္ရတယ္။
ထားပါေတာ႔ေလ...တက္ဂ္တဲ႔သူက တက္ဂ္ေတာ႔လည္း ေရးတဲ႔သူက ေရးရေတာ႔မွာေပါ႔။
ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကုိ ဘေလာ႔႔ဂါေတြ ေဆြးေႏြးေနႀကတယ္လုိ႔ေတာ႔ ႀကားမိပါရဲ႔...တခ်ိဳ႔ဘေလာ႔ေတြမွာလဲ ေတြ႔ပါရဲ႔...အဲဒီတုန္းကေတာ႔ ဘာမွမျဖစ္ဘူး... အခုမွ မ်က္လုံးျပဴးရျပီ...။
ဒီေနရာမွာေျပာခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘေလာ႔ဂါမဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဘေလာ႔တစ္ခုမွာ စာေလးနည္းနည္းေရးတင္ေနတဲ႔ ၀ါသနာရွင္တစ္ေယာက္သက္သက္ပါ။
ကုိယ္႔ဘေလာ႔ကုိယ္ေတာင္ မျပင္ႏုိင္လုိ႔ ဒီတုိင္းထားထားရတာႀကာျပီ။
အဲဒါေႀကာင္႔ ဒီစာေလး၀င္ဖတ္မိလုိ႔ အျမီးအေမာက္မတည္႔ရင္လဲ သည္းခံပါလုိ႔ ႀကိဳေတာင္းပန္ထားပါတယ္။ (ေျပာမယ္႔သာေျပာရ ဒီဘေလာ႔ကုိ ၀င္တဲ႔သူဆုိလုိ႔ စုစုေပါင္းမွ လက္ဆယ္ေခ်ာင္းေတာင္ ျပည္႔မွာ မဟုတ္ဘူး)
ဒီကိစၥေလးကုိ စလုိက္တာက ကုိသက္တန္႔ခ်ိဳလုိ႔ သိရပါတယ္။
ကုိသက္တန္႔ခ်ိဳရဲ႔ ေစတနာကေတာ႔ တန္ဖုိးနည္းဖုန္းေတြ ေပၚေပါက္လာေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာပဲ ျဖစ္မွာပါ။
ဒါေပမယ္႔ အစ္ကုိရဲ႔ေစတနာေတြဟာ စီးပြားေရးသမားေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရဲ႔ အသုံးခ်ခံျဖစ္မသြားဖုိ႔ေတာ႔ လုိပါတယ္အစ္ကုိေရ။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ငါးေထာင္တန္ဆုိတဲ႔စကားလုံးဟာ ေရႊျပည္တံခြန္ကုမၸဏီက ကန္႔သတ္ေပးထားတဲ႔ စကားလုံးျဖစ္ပါတယ္။ ဖုန္းကဒ္ဆုိတာ ငါးေထာင္တန္ဟာ တန္ဖုိးအနည္းဆုံးလား၊ သုံးေထာင္တန္၊ ႏွစ္ေထာင္တန္၊ ငါးရာတန္ ေတြေရာ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူးလား။ ေရႊျပည္တံခြန္က ကန္႔သတ္ေပးထားတဲ႔ စကားလုံးကုိ ယူသုံးလုိက္ရင္............?????
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ တန္ဖုိးနည္းဖုန္းကဒ္ဆုိတဲ႔ စကားလုံးေလးပဲ သုံးခ်င္မိပါတယ္။
ကဲ.....ေပးထားတဲ႔ေမးခြန္းေလးေတြကုိ စတင္ေျဖပါမယ္။
(၁)ယခုဆက္သြယ္ေရးက ခ်ထားေပးမယ္႔ ႏွစ္သိန္း၀န္းက်င္ဖုန္းကုိ တန္ဖုိးနည္းဖုန္းလုိ႔ သင္ျမင္ပါသလား?
အခုဆက္သြယ္ေရးက ခ်ထားေပးမယ္႔ ဖုန္းဟာႏွစ္သိန္းအမ်ားဆုံးျဖစ္မယ္လုိ႔ ထင္ျမင္မိျပီး တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းငါးေထာင္နဲ႔ေတာင္ စေရာင္းေနျပီလုိ႔လည္း ႀကားရပါတယ္။
အရင္တုန္းက ဆယ္႔ငါးသိန္းနဲ႔ ေရာင္းခဲ႔တုန္းကထက္စာရင္ေတာ႔ တန္ဖုိးကတစ္ျဖည္းျဖည္းနည္းလာတာ အမွန္ပါပဲ။
လူတုိင္းအတြက္ေတာ႔ တန္ဖုိးနည္းဖုန္းမဟုတ္ေသးတာ မွန္ေပမယ္႔ လူတစ္ခ်ိဳ႔ အတြက္ေတာ႔ တန္ဖုိးနည္းဖုန္းျဖစ္လာတာ အမွန္ပါ။
ဒီေနရာမွာ ဆက္သြယ္ေရးလုိင္းတစ္ခုျဖစ္လာဖုိ႔ ဘယ္လုိလုပ္ျပီး ဘာေတြကုန္က်တယ္ဆုိတာ ေျပာႀကည္႔ရေအာင္။
အရင္ဆုံး ကုိယ္လုပ္ခ်င္ေနတဲ႔၊ improve ျဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ နယ္ေျမဧရိယာကုိႀကည္႔ရပါမယ္။
ကုမၸဏီအေနနဲ႔ဆုိရင္ေတာ႔ business area ျဖစ္တဲ႔ ရန္ကုန္ေလာက္ပဲ ကြက္ႀကည္႔လုိ႔ရေပမယ္႔ ႏုိင္ငံမွာ ဆက္သြယ္ေရးက႑ တကယ္ဖြံ႔ျဖိဳးတုိးတက္လာဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ႔ တစ္ႏုိင္ငံလုံးကုိ ျဖန္႔ႀကည္႔ရပါမယ္။
ရန္ကုန္ကလူက ခ်င္းေတာင္ကုိ လွမ္းဆက္သြယ္ခ်င္လည္း ရရမယ္၊ ပူတာအုိကလူက ေကာ႔ေသာင္းကုိ ဖုန္းဆက္ခ်င္ရင္လည္း ျဖစ္ရမယ္။ ဒါမွသာ တကယ္႔ improvement ျဖစ္မွာေပါ႔။
တစ္ႏုိင္ငံလုံး တေျပးညီဆက္သြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိရင္ တစ္ႏုိင္ငံလုံးမွာ အေျခခံအေဆာက္အအုံေတြ ေဆာက္ရေတာ႔မယ္။
ဘာေတြလဲဆုိေတာ႔ ဥပမာ tower ေတြေထာင္ရမယ္၊ fiber optic ေတြခ်ရမယ္၊ network ေတြေထာင္ရမယ္၊ တခ်ိဳ႔ဟာေတြမွာ micro wave link ေတြလုိမယ္၊ ဖုန္းေပါင္းစုံဆက္သြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ gate way ေတြလုိမယ္၊ ဒီႀကားထဲ internet သုံးဖုိ႔အတြက္ဆုိရင္ Internet gateway နဲ႔ခ်ိတ္ရမယ္ေပါ႔ေနာ္။
အေပၚယံျဖန္႔ႀကည္႔ရင္ေတာင္ လုပ္ငန္းကအမ်ားႀကီး၊ ဒီေတာ႔ cost က ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ၊ မွန္းႀကည္႔လုိ႔ရျပီ။
ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမွာ အဓိကကုန္က်စရိတ္ဟာ ဆင္းကဒ္ထုတ္လုပ္တဲ႔ စရိတ္မဟုတ္ပါဘူး၊ လုိအပ္တဲ႔ အေျခခံအေဆာက္အအုံေတြ တည္ေဆာက္ရျခင္းပါ။
အဲဒီအတြက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံေငြေတြဟာ အမ်ားႀကီးပါ၊ တခ်ိဳ႔ႏုိင္ငံေတြမွာ တယ္လီကြန္းက႑အတြက္ ကမၻာ႔ဘဏ္တုိ႔၊ ADB တို႔ကေန ေခ်းေငြရပါတယ္။ ေခ်းေငြရတဲ႔ ႏုိင္ငံေတြအေနနဲ႔ ဆင္းကဒ္အေပၚမွာ ကုန္က်စရိတ္ေတြ ေလွ်ာ႔ခ်ျပီး ခ်က္ခ်င္းအေကာင္အထည္ေဖာ္လုိ႔ရပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံေခ်းေငြမရပါဘူး၊ ပုဂၢလိကကုမၸဏီေတြကုိ ရင္းႏွီးခုိင္းထားရပါတယ္။
အိမ္နီးခ်င္းေတြကုိ ႀကည္႔လုိက္ပါဦး၊ ထုိင္းတုိ႔၊ စင္ကာပူတုိ႔ ဆုိရင္လည္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းတည္ေဆာက္ျပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလွ်ာ႔ခ်သြားတာပါ။
တရုတ္ျပည္မွာဆုိ္ရင္ေတာင္ အစတုန္းက ေဒၚလာ၂၀၀၀ကေန အခု အလကားရတဲ႔ အဆင္႔ကုိ တျဖည္းျဖည္းျဖစ္လာတာပါ။
(၂)ငါးေထာင္တန္ဖုန္းျဖစ္ေပၚလာေစဖုိ႔ စေတကာကပ္ျခင္းနဲ႔ တီရွပ္မ်ားျပဳလုပ္ျခင္းအေပၚ သင္ဘယ္လုိ ျမင္မိပါသလဲ?
လုပ္တဲ႔သူကေတာ႔ လုပ္တာပဲ။
ဘယ္လုိျမင္မိသလဲဆုိေတာ႔ သူတုိ႔စိတ္နဲ႔ သူတုိ႔ကုိယ္လုပ္တာပဲ၊ ေျပာစရာမရွိပါဘူး။
တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္။
ဘာေႀကာင္႔ သူတုိ႔ ဒီလုိလုပ္ရသလဲ။
ဖုန္းကဒ္ေတြေပၚလာေစဖုိ႔ ေစတနာအရင္းခံလား၊ ကုိယ္႔ဘာသာထြက္လာတဲ႔ volunteer ေတြလား။
ျပည္သူလူထုအတြက္ ေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔ လုပ္ေဆာင္သူေတြလား။
လူငယ္ေတြစိတ္ကေတာ႔ ရုိးရွင္းတာမ်ားပါတယ္။
ဟာ...ဒါေတာ႔ျဖစ္သင္႔တယ္...ငါတုိ႔လုပ္သင္႔တယ္...ဆုိျပီး လုပ္ႀကမယ္ဆုိပါေတာ႔...။
အဲဒီလုပ္ရပ္ရဲ႔ေနာက္ကြယ္မွာ ဖုံးကြယ္ထားတဲ႔၊ ပုန္းကြယ္ေနတဲ႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္(သုိ႔မဟုတ္) တစ္စုံတစ္ခု ရွိေနႏုိင္သလား။
သုိ႔ေလာ...သိုေလာ...ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ။
အေရြ႔တစ္ခုျဖစ္ေစခ်င္ရင္ force(အား)တစ္ခုေပးရမယ္ဆုိတာ မွန္ပါတယ္။
ငါးေထာင္တန္ဖုန္းကုိ သီးသန္႔ေတာင္းဆုိေနတာထက္ ဖုန္းကဒ္တန္ဖုိးမ်ား အဆင္႔ဆင္႔နဲ႔ အျမန္ဆုံး ေလွ်ာ႔ခ်ေပးဖုိ႔ေတာင္းဆုိတာက ပုိမထိေရာက္ႏုိင္ေပဘူးလား၊ ပိုျဖစ္ႏုိင္ေခ်မမ်ားေပဘူးလား။
အခုလုပ္ေနတာက တစ္စုံတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ ေတာင္းဆုိေပးေနသလုိလုိ ျဖစ္မေနဘူးလား။
(၃)ငါးေထာင္တန္ဖုန္း ေပၚလာေစဖုိ႔ စုေပါင္းလက္မွတ္ေရးထုိးျပီး လႊတ္ေတာ္ကုိ တင္ျပျခင္းအေပၚ သင္ဘယ္လုိျမင္မိပါသလဲ?
စာနဲ႔ေပနဲ႔ေရးျပီး တင္ျပေတာင္းဆုိတာဟာ သင္႔ေတာ္ပါတယ္။
ေအာက္ေျခမွာ ဆူဆူပူပူျဖစ္ေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္တာထက္စာရင္ေတာ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ကိစၥျပီးသြားေအာင္ တကယ္လုပ္ေပးႏုိင္တဲ႔သူေတြကုိ ခ်ဥ္းကပ္တာ ေကာင္းပါတယ္။
တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္။
ဘာအတြက္ ဘယ္လုိစာေတြစီျပီး တင္ျပမလဲဆုိတာေတာ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
စကားလုံးတစ္လုံးစီတုိင္းဟာ အေရးႀကီးတယ္ေနာ္။
စကားလုံးတစ္လုံးစီတုိင္းက ကုိယ္႔လုပ္ရပ္ဟာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္လား၊ လူထုအတြက္လားဆုိတာ ေဖာ္ျပေနပါလိမ္႔မယ္။
ဒီေတာ႔ ငါးေထာင္တန္ဖုန္းကဒ္အေႀကာင္းကုိ ဂဃနဏ သိဖုိ႔ လုိလာပါလိမ္႔မယ္။
ျဖစ္ႏုိင္၏၊ မျဖစ္ႏုိင္၏၊ အရင္းအႏွီး၊ ျမွဳပ္ႏွံမႈ၊ နည္းပညာ၊ ဘာညာသာရကာ အလုံးစုံသိဖုိ႔ လုိပါလိမ္႔မယ္ေနာ္။
တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ႔လည္း ျဖစ္ခ်င္တာခ်ည္းပဲ ေရွ႔တန္းတင္လုိ႔ မရပါဘူး။
တစ္ခုရွိေသးတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ လႊတ္ေတာ္ကုိ တင္ျပဖုိ႔ဟာ ငါးေထာင္တန္ဖုန္းကိစၥက အေရးအႀကီးဆုံး ျဖစ္ေနပါျပီလား။
သူ႔ထက္ ဦးစားေပးလုပ္စရာေတြ မရွိေတာ႔ဘူးလား။ ဥပမာ...ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး...စတဲ႔ ကိစၥရပ္ေတြမွာေပါ႔။
(၄)ငါးေထာင္တန္ဖုန္းမ်ား ေပၚေပါက္လာဖုိ႔ကုိ သင္႔အေနနဲ႔ ႀကိဳဆုိပါသလား။
ငါးေထာင္တန္ဖုန္းကဒ္ရယ္လုိ႔မွ မဟုတ္ပါဘူး။
တန္ဖုိးနည္းဖုန္းေတြ ေပၚလာတုိင္း ႀကိဳဆုိမွာပဲ။
အခု MPT ကဖုန္းကဒ္ေတြ ၁၅သိန္းကေန တန္ဖုိးေတြ တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ႔က်လာတာကုိလဲ ႀကိဳဆုိတာပဲ။
ဒီထက္ပုိ က်မွာကုိလဲ ႀကိဳဆုိမွာပဲ။
ငါးေထာင္တန္ထြက္လာရင္လဲ ႀကိဳဆုိမွာပဲ၊ ငါးရာတန္ထြက္လာရင္လဲ ႀကိဳဆုိမွာပဲ။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဖုန္းကုိင္ႏုိင္တဲ႔သူ မ်ားလာေလ၊ ၀မ္းသာႀကည္ႏူးရေလပါပဲ။
တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္၊ ဆင္းကဒ္ေတြ ေရာင္းရာမွာလည္း ဒီအတုိင္း စြက္စက္ ေရာင္းလုိ႔ရတာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ သိေစခ်င္ပါတယ္။
ဥပမာဆုိပါေတာ႔ဗ်ာ...တန္ဖုိးႏွစ္သိန္းနဲ႔ ဖုန္းလုိင္းတစ္သိန္း ခ်ထားေပးမယ္ဆုိပါေတာ႔။
ေဆာက္ထားတဲ႔ backbone မွာ ျဖစ္ႏုိင္တဲ႔ လုိင္းအေရအတြက္ကုိ ခ်ထားေပးရတာကုိးဗ်။
ဒါကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က တန္ဖုိးေလွ်ာ႔ခ်ေပးပါဆုိလုိ႔ရွိရင္ investment ေတြမွာ အႀကီးအက်ယ္ ျပႆနာ တက္ကုန္ႏုိင္တယ္ေလ။
ဒီေတာ႔ ေတာင္းဆုိေတာ႔ ခ်ေပးလုိက္မွျဖစ္မယ္ဆုိျပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပေအာင္ စီစဥ္လုိက္ေတာ႔ တန္ဖုိးႏွစ္ေသာင္းနဲ႔ ဖုန္းလုိင္းတစ္သန္းျဖစ္သြားရင္ ဘယ္႔ႏွယ္လုပ္ႀကမလဲ။
လုိင္းက ႀကပ္ရုံတင္မဟုတ္ေတာ႔ဘူး၊ အလုအယက္တုိးေနရေတာ႔မွာ။
ေနာက္တစ္ခ်က္က ႏႈိင္းယွဥ္စဥ္းစားႀကည္႔ဖုိ႔...။
အေျခခံအေဆာက္အဦးေတြ ေဆာက္ျပီးမွ ေရာင္းတဲ႔ဖုန္းကဒ္နဲ႔ ဖုန္းကဒ္ေရာင္းျပီးမွ အေျခခံအေဆာက္အဦးေတြ ေဆာက္တာနဲ႔ ဘယ္ဖုန္းကဒ္သုံးတာက ပုိအဆင္ေျပႏုိင္မလဲ စဥ္းစားႀကည္႔ပါ။
(၅)ငါးေထာင္တန္ဖုန္းအေပၚ သင္႔အျမင္ေလး တစ္ပုိဒ္ေလာက္ ခ်ေရးႀကည္႔ပါ။
ဘယ္ႏုိင္ငံမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ လုပ္ငန္းဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ကပဲ ပုိင္ပါတယ္။
အေမရိကန္မွာေတာင္ ဘယ္သူပုိင္လဲဆုိတာ ႀကည္႔ခ်င္ရင္ ေဟာလိ၀ုဒ္က ဇာတ္ကားေတြ ႀကည္႔ႀကည္႔ေပါ႔။
တရားခံေတြကုိ FBI တုိ႔ CIA တုိ႔က ဖုန္းကေန ေျခရာခံလုိက္ႀကတာေတြ႔ရပါလိမ္႔မယ္။
ႏုိင္ငံတကာမွာလည္း ႏုိင္ငံေတာ္ကေနျပီးေတာ႔မွ Radio Spectrum ေတြကုိ operator ေတြကုိ ျပန္ေရာင္းပါတယ္။
နုိင္ငံေတာ္က လုိင္စင္Feesေတာင္းျပီး ၀င္ေငြရွာတဲ႔သေဘာပါ။
operator ေတြက frequency ဘယ္ႏွစ္ခုလုိခ်င္တယ္ ဆုိတာ ကန္ထရုိက္ဆြဲရပါတယ္။
ျပီးေတာ႔မွ သူ႔အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ အေျခခံအေဆာက္အအုံေတြကုိ ေဆာက္လုပ္တာတုိ႔၊ တုိးခ်ဲ႔တာတုိ႔၊ အဆင္႔ျမွင္႔တင္တာတုိ႔ လုပ္ပါတယ္။
ထုိင္းႏုိင္ငံမွာလည္း စစခ်င္း ပထမဆုံး အစုိးရလုပ္ငန္း TOT ဆုိျပီး စပါတယ္။ ျပီးေတာ႔မွ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း operator ေတြ အေနနဲ႔ ဆြဲထုတ္ခဲ႔တာပါ။
စင္ကာပူမွာလည္း အဲဒီလုိပဲ၊ တရုတ္မွာလည္း အဲဒီလုိစခဲ႔တာပါပဲ။
အခု ေရႊျပည္တံခြန္အေနနဲ႔ ျမန္မာ႔ဆက္သြယ္ေရး MPT နဲ႔ မေပါင္းဘူး၊ သီးသန္႔ နက္၀ပ္ခ္ ေဆာက္မယ္လုိ႔ေျပာပါတယ္။
နက္၀ပ္ခ္ေဆာက္တာက ေဆာက္လုိ႔ရပါတယ္။ MPT နဲ႔ မေပါင္းဘူးဆုိတာေတာ႔ တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ။
ဒီေတာ႔ ေရႊျပည္တံခြန္ရဲ႔ ဖုန္းကဒ္ေတြဟာ သူတုိ႔ကုမၸဏီဖုန္းကဒ္အခ်င္းခ်င္းပဲ ဆက္သြယ္လုိ႔ ရေတာ႔မွာေပါ႔။
ဒါျဖင္႔ MPT က ႀကိဳးဖုန္းေတြကုိ ဘယ္လုိေခၚမလဲ၊ တျခားသူ႔အရင္ရွိျပီးသား မုိဘုိင္းဖုန္းေတြကုိ ဘယ္လုိေခၚမလဲ။
ေနာက္ျပီး ေရႊျပည္တံခြန္က ေျခာက္လအတြင္းေဆာက္မယ္ဆုိတဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးအတြက္လုိအပ္တဲ႔ အေျခခံအေဆာက္အအုံေတြဟာ ရန္ကုန္နဲ႔ ဧရာ၀တီ တုိင္းေဒသႀကီးႏွစ္ခုပဲ ပါပါမယ္။
ဒါဆုိ ရခုိင္ျပည္နယ္ကုိေခၚခ်င္ရင္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကုိ ေခၚခ်င္ရင္ MPT ကဖုန္းကဒ္တစ္ခု ၀ယ္ရေတာ႔မွာေပါ႔။
အင္း...ဘယ္ဘက္မွာ ဟမ္းဖုန္းတစ္လုံး၊ ညာဘက္မွာ ဟမ္းဖုန္းတစ္လုံး စတုိင္ေတာ႔ က်န္တာေပါ႔ေလ။
ႏုိင္ငံျခားမွာလည္း ပုဂၢလိက operator ေတြ ကုိယ္႔နက္၀က္ခ္နဲ႔ ကုိယ္ပါပဲ။
ဒါေပမယ္႔ သူတုိ႔က နက္၀က္ခ္ေတြ အခ်င္းခ်င္းခ်ိတ္ထားတယ္၊ ေပါင္းစည္းထားတယ္။
ကုမၸဏီဖုန္းအခ်င္းခ်င္းေခၚရင္ ေစ်းတစ္မ်ိဳး၊ operator မတူရင္ ေစ်းတစ္မ်ိဳးေပါ႔ေလ။
တခ်ိဳ႔ႏုိင္ငံေတြမွာဆုိ operator မတူရင္ ေစ်းေတာ္ေတာ္ႀကီးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ေရႊျပည္တံခြန္ဟာ MPT နဲ႔ မပူးေပါင္းဘဲ သူ႔ဖုန္းေတြမွာ internet ကြန္နက္ရွင္ ဘယ္လုိမွ မရယူႏုိင္ပါဘူး။
အင္တာနက္ Gateway နဲ႔ခ်ိတ္မယ္ဆုိရင္ National Internet Gateway နဲ႔ခ်ိတ္မွ ရပါမယ္။
သူ႔ဘာသာ ခ်ိတ္ခ်င္ရင္လည္း MPT က operator အေနနဲ႔ ခြင္႔ျပဳေပးမွ ခ်ိတ္လုိ႔ရပါလိမ္႔မယ္။
ဒီေတာ႔ ငါးေထာင္တန္ဖုန္းကဒ္ထြက္လာဖုိ႔ဆုိတာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ေျပလည္မွ ျဖစ္ႏုိင္မွာပါ။
ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ ထိခုိက္နစ္နာလုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး... Win-Win policy မွ ေကာင္းပါလိမ္႔မယ္။
ဒီေခတ္ဟာ IT ေခတ္ဆုိလား ႀကားဖူးပါတယ္။
သတင္းအခ်က္အလက္ရယူႏုိင္မႈဟာ တအားအေရးႀကီးလာပါျပီ။
စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး စတဲ႔ က႑စုံမွာ သတင္းအခ်က္အလက္ဟာ အေရးႀကီးလာပါတယ္။
သတင္းအခ်က္အလက္ ျမန္ျမန္ရႏုိင္ေလေလ ဖြ႔ံျဖိဳးမႈနားကုိ ခ်ဥ္းကပ္ႏုိင္ေလေလ ျဖစ္မွာပါ။
ႏုိင္ငံတုိင္းကေတာ႔ ဖြ႔ံျဖိဳးတုိးတက္ခ်င္တာခ်ည္းပါပဲ။
ဒါေပမယ္႔ အေျခအေနေတြဟာ တစ္ႏုိင္ငံနဲ႔ တစ္ႏုိင္ငံမတူတဲ႔အတြက္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြလဲ တူမွာမဟုတ္ပါဘူး။
တစ္ခ်ိဳ႔က ဖြံ႔ျဖိဳးမႈဆီကုိ ျမန္ျမန္ေျပးသြားခ်င္တယ္။
တစ္ခ်ိဳ႔က တစ္ဆင္႔ခ်င္းစီ ေျဖးေျဖးမွန္မွန္သြားခ်င္တယ္။
ေသခ်ာတာကေတာ႔ ဖြ႔ံျဖိဳးမႈဆီ ေလွ်ာက္ရမယ္႔လမ္းဟာ ပန္းခင္းလမ္းမဟုတ္ပါဘူး။
ေခ်ာ္လဲရင္ လဲမယ္၊ ခလုတ္တုိက္ရင္ တုိက္မိမယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ ပန္းတုိင္ဟာ တစ္ခုတည္းပါ။
အဲဒီတစ္ခုတည္းေသာ ပန္းတုိင္ဆီကုိ ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင္႔တာေတြ ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္ရင္း လက္တြဲညီညီနဲ႔ အနာတရနည္းပါးစြာ ေရာက္ရွိႏုိင္ပါေစေႀကာင္း ဆုေတာင္းမိပါတယ္။
(ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ပင္ပန္းလုိက္တာကြာ...
စာေတြဖတ္ရ၊ ေခါင္းကစဥ္းစားရ၊ typing ရုိက္ရနဲ႔...
ကုိယ္မသိတာေတြကုိ သိသလုိလုိလုပ္ျပီး ေရးရတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းပါတယ္။
ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ႔ ရင္ဆူး
ငါ႔မွ ေရြးတက္ဂ္ရတယ္လုိ႔ကြာ.....)
အားလုံးကုိေလးစားစြာျဖင္႔
မင္းအရိပ္
