အင္တာနက္ေလာကဟာ ကမၻာႀကီးတစ္ခုဆုိရင္ အဲဒီထဲမွာ ျမိဳ႔ႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးေပါ႔။ အဲဒီျမိဳ႔ႀကီးေတြထဲမွာမွ ျမန္မာဘေလာ႔ဂါေတြေနတဲ႔ ျမိဳ႔ႀကီးတစ္ျမိဳ႔ကုိ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ကုိယ္ပုိင္အိမ္မ၀ယ္ႏိုင္ေသးေတာ႔ ကြန္ဒုိတုိက္ႀကီးတစ္လုံးမွာ အခန္းေလးတစ္ခန္းငွားေနရတယ္။ ဒီေနရာေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္႔အခန္းေလးေပါ႔။ အဲဒီေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ အခန္းေလးကုိ ကြ်န္ေတာ္စိတ္၀င္စားတာေလးေတြ၊ စုေဆာင္းထားတာေလးေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္မယ္၊ အမ်ိဳးအစားေတြကုိ အေရာင္နဲ႔ သတ္မွတ္မယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ဒီေနရာေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႔ ေရာင္စုံအခန္းငယ္ေလးေပါ႔။
Showing posts with label ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈ. Show all posts
Showing posts with label ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈ. Show all posts
Thursday, December 12, 2013
Sunday, February 3, 2013
ဖီးနစ္ႏွင္႔စာမရီ(ဇာမဏီ)
ကြ်န္ေတာ္က ဒ႑ာရီေတြ၊ ဘာေတြကုိ စိတ္၀င္စားတယ္ဗ်။
ဘာပဲေျပာေျပာ ဒ႑ာရီဆုိတာလည္း သက္ဆုိင္ရာလူမ်ိဳးေတြရဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အေတြးအျမင္ကုိ ေဖာ္ျပေပးႏုိင္တယ္မဟုတ္လား။
ဖီးနစ္ငွက္အေႀကာင္းကုိေတာ႔ ၀တၳဳေတြဘာေတြ စဖတ္တဲ႔ အခ်ိန္ကတည္းက ေရးေရးေလး သိေနခဲ႔တာပါ။
ဒီငွက္က အင္မတန္တင္စားလုိ႔ ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား။ ဒ႑ာရီဖန္တီးခဲ႔သူကလည္း တင္စားေဖာ္ျပဖုိ႔ ဖန္တီးခဲ႔တာတူပါရဲ႔။
ဖီးနစ္ငွက္ဆုိတာ ဂရိဒ႑ာရီလာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ေပါ႔၊ ဘ၀သစ္ကုိ ဖန္ဆင္းဖုိ႔ ကုိယ္႔အသက္ကုိယ္စေတးတဲ႔ ငွက္အျဖစ္ လူသိမ်ားပါတယ္။
အသက္ရွည္ျခင္း၊ ဘ၀သစ္ဖန္ဆင္းရန္ မိမိအသက္ကုိ မိမိစေတးျခင္း၊ ျပာပုံထဲမွ တစ္ဖန္ျပန္လည္ႏုိးထလာျခင္း စတာေတြဟာ လူေတြ အားက်ေလာက္တဲ႔ ဖီးနစ္ရဲ႔ ၀ိေသသလကၡဏာေတြပါပဲ။
ပညာရွင္ေတြကေတာ႔ ဖီးနစ္ငွက္ဟာ ေနမင္းသူရိန္၊ အခ်ိန္ကာလ၊ ဘ၀နိဗၺာန္၊ အပ်ိဳစင္၊ ပုံမွန္ထက္ထူးျခားေသာ လူသားနဲ႔ ဘာသာေရးဆက္ႏြယ္တဲ႔ ပုံရိပ္ေတြ(ဥပမာ ခရစ္ေတာ္၊ မယ္ေတာ္ေမရီ) စတာေတြရဲ႔ သေကၤတ၊ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းရဲ႔ သေကၤတျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိႀကပါတယ္။
ဖီးနစ္ငွက္ဟာ အသက္အင္မတန္ရွည္တဲ႔ငွက္ပါ၊ ဒါေပမယ္႔ အုိမင္းတတ္ပါတယ္၊ သူ တျဖည္းျဖည္းအိုမင္းလာတဲ႔အခါမွာ ေနာက္ဆုံး မီးပုံထဲမွာ ကုိယ္႔အသက္ကုိယ္ စေတးလုိက္ပါတယ္၊ အဲဒီေနာက္မွာေတာ႔ အခ်ိန္တစ္ခုအတုိင္းအတာအတြင္း သူ႔ကုိယ္သူ မီးရႈိ႔သျဂိဳၤလ္ထားတဲ႔ ျပာပုံထဲကေန ဘ၀အသစ္တစ္ခု ျပန္လည္ရွင္သန္ေမြးဖြားအစျပဳေစပါတယ္။
သည္လုိ အင္မတန္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ႔ ဒ႑ာရီထဲက ဖီးနစ္ငွက္အေႀကာင္း သိလာျပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္႔ေခါင္းထဲကုိ ဇာမဏီငွက္ဆုိတဲ႔ ေ၀ါဟာရတစ္မ်ိဳးက ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္လာတယ္။
ဇာမဏီငွက္ဆုိတာ ဘာပါလိမ္႔ေပါ႔။
ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ရုိးရာစာေပေတြမွာေတာ႔ စာမရီ၊ ဇာမဏီဆုိတာကုိ ေတာ္ေတာ္အေလးဂရုေပးျပီး ေဖာ္ျပေလ႔ရွိတာကလား။
ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႔ ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ အေတြးတိမ္တိမ္ေလးထဲမေတာ႔ ဇာမဏီဆုိတာ ျမန္မာဒ႑ာရီထဲက ဖီးနစ္ငွက္ပဲ ျဖစ္ရမယ္လုိ႔ ေတြးမိတယ္။
ဂရိဒ႑ာရီမွာ ဖီးနစ္ဆုိတာ အင္မတန္ အေလးဂရုေပးရတဲ႔ ေ၀ါဟာရျဖစ္သလုိ စာမရီ(ဇာမဏီ)ဆုိတာလဲ ျမန္မာစာေပပညာရွင္ေတြက ေခတ္အဆက္ဆက္ အေလးဂရုေပးခဲ႔တဲ႔ ေ၀ါဟာရမဟုတ္လား။
ဇာမဏီရဲ႔အေမႊးအေတာင္ကုိ ေရွးျမန္မာေတြက တန္ဖုိးထားႀကတယ္လုိ႔ ဆုိေလေတာ႔လည္း ေဒါင္းလုိပဲ ငွက္သတၱ၀ါလုိ႔ ယူဆလုိက္တာပါ။
စာမရီယပ္ဆုိတာကုိလဲ ျမန္မာဘုရင္ေတြက အင္မတန္တန္ဖုိးထားႀကတယ္ေလ။
ဒီအေတြးေလးကုိ လက္ခံရင္းေနလာလုိက္တာ ဖီးနစ္ဆုိတာနဲ႔ ဇာမဏီဆုိတာကုိ ခဏခဏျမင္လာရေတာ႔ အဓိပၸါယ္တူရင္ တစ္လုံးပဲ သုံးရမွာ ဘာလုိ႔ နွစ္လုံးသုံးပါလိမ္႔လုိ႔ ေတြးမိလာျပန္တယ္။
သည္လုိနဲ႔ ဇာမဏီဟာ ဘာလဲ စိတ္၀င္စားေနမိတဲ႔အခ်ိန္မွာပဲ ကေမၻာဇေဆာင္းႏွင္းရည္ေရးတဲ႔ စာမရီျပႆနာဆုိတဲ႔ ေဆာင္းပါးေလးဖတ္မိမွပဲ အမေလး လြဲပါေပါ႔လားလုိ႔ ေရရြတ္မိပါေတာ႔တယ္။
ဒါလဲ လူက မေက်နပ္ေသးဘူးဗ်၊ ထပ္ရွာျပန္ေတာ႔ ျမန္မာ႔စြယ္စုံက်မ္းထဲမွာ ထပ္ေတြ႔ပါတယ္။
ဒီေတာ႔မွ ကုိယ္႔ အေတြးေတြ မွားခဲ႔ေႀကာင္း လက္ခံလုိက္ရပါေတာ႔တယ္။
ျမန္မာ႔စြယ္စုံက်မ္းတုိ႔၊ ကေမၻာဇေဆာင္းႏွင္းလႈိင္ရဲ႔ ေဆာင္းပါးတုိ႔မွာေတာ႔ သက္ေသ၊သကၠာရအျပည္႔အစုံနဲ႔ ေရးသားတင္ျပထားေပမယ္႔ စာေလးမွာစုိးလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္အႀကမ္းဖ်င္းပဲ ေရးျပသြားပါမယ္ေနာ္။
တကယ္ေတာ႔ စာမရီဆုိတာ ငွက္မ်ိဳးႏြယ္မဟုတ္ပါဘူးတဲ႔... ေအာင္းလုိ႔ ေခၚတဲ႔ ႏြားမ်ိဳးႏြယ္ပါတဲ႔ဗ်ာ။
အင္း... လြဲခ်က္ကေတာ႔ နည္းနည္းေလးပါပဲေနာ္...
စြယ္စုံက်မ္းထဲမွာေတာ႔ စာမရီဟာ အျမင္႔ေပ၁၆၀၀၀ေက်ာ္တဲ႔ တိဗက္ကုန္းျပင္ျမင္႔မွာ ေတြ႔ႏုိင္တဲ႔ ကြ်ဲ၊ႏြားမ်ိဳးႏြယ္၀င္ သားေကာင္တစ္မ်ိဳးပါတဲ႔။ အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္ႏုိင္ငံ အခ်ိဳ႔ေဒသေတြမွာလည္း ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။
အျမင္႔ကေတာ႔ ပခုံးကတုိင္းရင္ ၆ေပေက်ာ္ျပီး အေလးခ်ိန္က ေပါင္၁၀၀၀ေက်ာ္ စီးပါတယ္တဲ႔။
အေရာင္ကေတာ႔ အနက္၊ အညိဳရင္႔ေရာင္၊ အေမႊးေတြက ႏုျပီး ရွည္ပါတယ္၊ အျမီး၊ ေျခေထာက္၊ ကုိယ္ေအာက္ပုိင္းက အေမႊးေတြက ပုိျပီးရွည္ပါတယ္တဲ႔။
သည္လုိနဲ႔ တကယ္႔စာမရီသားေကာင္ရဲ႔ ပုံစစ္စစ္ကုိ ျမင္လုိက္ရတဲ႔အခါ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ႔ႀသသြားရပါေတာ႔တယ္။
ႀကည္႔ပါဦး... လွလဲ မလွဘူး၊ ႏြားတုိ႔၊ ကြ်ဲတုိ႔နဲ႔ ဘာမ်ား ကြာျခားလုိ႔ပါလဲ။
ဘာေႀကာင္႔မ်ား ေရွးျမန္မာ႔ပညာရွင္ေတြက သည္သတၱ၀ါကုိ စာတစ္တန္၊ေပတစ္တန္နဲ႔ ဖြဲ႔ႏြဲ႔စပ္ဆုိခဲ႔ႀကပါလိမ္႔ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္႔အေတြးထဲ ေမးခြန္းျဖစ္လာေတာ႔တယ္။
သည္ေမးခြန္းရဲ႔ အေျဖကုိေတာ႔ ကေမၻာဇေဆာင္းႏွင္းလႈိင္ရဲ႔ ေဆာင္းပါးက ေျဖထားေပးပါတယ္။
စာမရီဟာ မိမိရဲ႔ ျမီးဆံကုိ အလြန္တန္ဖုိးထားတဲ႔အေႀကာင္း၊ အသြားမေတာ္လုိ႔ ျခဳံ၊ႏြယ္မွာ ျငိမိရင္ေတာင္မွ အေမြးတစ္ပင္ အကြ်တ္မခံ၊ မရုန္းမကန္ အသံသာ အေသခံတတ္တဲ႔အေႀကာင္း၊ ေသသြားတဲ႔အခါ ျမီးဆံနဲ႔ သားမီးယပ္လုပ္လုိလွ်င္ အလွမပ်က္ နဂုိအတုိင္းရပါေစဆုိတဲ႔ စိတ္ေစတနာမြန္မ်ိဳးရွိတဲ႔အေႀကာင္း သိႏုိင္ပါတယ္။
အင္း... ဟုတ္ေပတာေပါ႔ေနာ္... စာမရီဆုိတာ သူ႔ျမီးဆံကုိ အသက္ထက္ တန္ဖုိးထားတယ္မဟုတ္လား။
သည္လုိပဲ ျမန္မာစာေပပညာရွင္ေတြကလဲ လူသားေတြအေနနဲ႔ မိမိရဲ႔ သီလကုိ စာမရီက သူ႔ျမီးဆံကုိ အသက္အေသခံျပီး တန္ဖုိးထားသလုိ လူသားေတြအေနနဲ႔ မိမိရဲ႔ သီလကုိ ထပ္တူတန္ဖုိးထားႀကဖုိ႔ တင္စားတုိက္တြန္းခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကုိယ္တန္ဖုိးထားတဲ႔အရာကုိ အသက္နဲ႔လဲ ေစာင္႔ေရွာက္ေလ႔ရွိတဲ႔ သူတုိင္း၊ သတၱ၀ါတုိင္းကုိ စာေပပညာရွင္၊ ပညာရွိမ်ားက စာမရီနဲ႔ခုိင္းႏႈိင္းတာပါပဲ။
ဒီအျပင္ စာမရီျမီးယပ္ဆုိတာ တိဗက္က တဆင္႔လာမွ ျမန္မာဘုရင္ေတြ ရႏုိင္တာ မဟုတ္လား။
သည္ေတာ႔ ရွားပါးပစၥည္းဆုိ တန္ဖုိးထားေလ႔ရွိတဲ႔ လူ႔သဘာ၀အတုိင္း ျမန္မာဘုရင္ေတြေရာ၊ ျမန္မာလူထုေရာ တန္ဖုိးထားခဲ႔တာျဖစ္သလုိ ပညာရွင္အဆက္ဆက္ စာမရီကုိ ပမာျပဳခုိင္းႏႈိင္းျပီး ဆုံးမခဲ႔ႀကေလေတာ႔ စာမရီဆုိတာ ျမန္မာ႔စာေပမွာ အေလးအျမတ္ျပဳစရာ သတၱ၀ါျဖစ္လာခဲ႔တာပါ။
ကုိယ္တန္ဖုိးထားတဲ႔အရာကုိ အသက္နဲ႔လဲ ေစာင္႔ေရွာက္ေလ႔ရွိတဲ႔ သူတုိင္း၊ သတၱ၀ါတုိင္းကုိ စာေပပညာရွင္၊ ပညာရွိမ်ားက စာမရီနဲ႔ခုိင္းႏႈိင္းတာပါပဲ။
ဒါ႔အျပင္ ျမန္မာစာေပေတြမွာ ျမင္ေတြ႔ရေလ႔ရွိတဲ႔ စာျမီ၊ ဇာျမီ၊ စာမရီ၊ ဇာမရီ၊ ဇာမဏီဆုိတာ စာမရီသားေကာင္တစ္မ်ိဳးထဲကုိ ရည္ညႊန္းတာသာျဖစ္ေႀကာင္း ကေမၻာဇေဆာင္းႏွင္းလႈိင္က ေဆာင္းပါးထဲမွာ ေဖာ္ျပေရးသားထားပါတယ္။
သည္လုိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ ဖီးနစ္နဲ႔ ဇာမဏိီ လားလားမွ် မတူညီေႀကာင္း သိလုိက္ရပါျပီ။
ဘာပဲေျပာေျပာ ဖီးနစ္ဟာလဲ ဂရိဒ႑ာရီမွာ အေလးအျမတ္ထားတဲ႔ ငွက္မ်ိဳးျဖစ္သလုိ စာမရီ(ဇာမဏီ)ဟာလည္း ျမန္မာစာေပသမုိင္းမွာ အေလးအျမတ္ျပဳရတဲ႔ သတၱ၀ါျဖစ္ပါတယ္။
ရည္ညႊန္းခ်က္ခ်င္းမတူညီေပမယ္႔လုိ႔ ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးဟာ ျမတ္ႏုိးတန္ဖုိးထားစရာမ်ားပဲ မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ာ။
ကုိးကား
(၁) ျမန္မာ႔စြယ္စုံက်မ္း အတြဲ(၃)
(၂) စာမရီျပႆနာ - ကေမၻာဇေဆာင္းႏွင္းလိႈင္
(၃) ၀ီကီျမန္မာ
(၄) wikipedia
Wednesday, December 5, 2012
ပ်ဴ ပင္လယ္ျမိဳ႔ေဟာင္း (ဗီဒီယုိ)
ဒီေန႔ေတာ႔ ဒီဗဟုသုတျဖစ္ဖြယ္ ဗီဒီယုိဖုိင္ေလးပဲ ႀကည္႔ႀကည္႔ႀကပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ပါရေစ။
ပ်ဴပင္လယ္ျမိဳ႔ေဟာင္းလုိ႔ေတာ႔ ေျပာပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္လဲ ေသခ်ာမသိေတာ႔ မျဖီးေတာ႔ပါဘူး... ဟီးးး... ဗီဒီယုိေလးပဲ ႀကည္႔လုိက္ႀကပါေနာ္။
Saturday, November 17, 2012
ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား (၅)
(၁) အေမး။ ။ သူ႔ပင္စည္က ေျမြေပြးေျပာက္၊ သူ႔အသီးက ျပည္ေတာင္းေလာက္။
အေျဖ။ ။ သေဘၤာသီး။
(၂) အေမး။ ။ ဖတ္လတ္ ဖတ္လတ္ ၂-ဖတ္လတ္၊ တြဲလြဲ တြဲလြဲ ၂-တြဲလြဲ၊ ေဒါက္ေလာက္ ေဒါက္ေလာက္ ၄-ေဒါက္ေလာက္။
အေျဖ။ ။ ၂ဖတ္လတ္- နားရြက္ ၂-ဖက္၊ ၂တြဲလြဲ- ႏွာေမာင္းႏွင္႔အျမီး၊ ၄-ေဒါက္ေလာက္- ေျခ၄-ေခ်ာင္း (ဆင္)။
(၃) အေမး။ ။ အသီးတစ္ရာ အညွာတစ္ခု။
အေျဖ။ ။ ငွက္ေပ်ာသီး။
(၄) အေမး။ ။ အေျခေလးခု ေျမမွာစု၊ ေခါင္းနဲ႔ကုိယ္မပါ ဗရခ်ာ၊ အျမီး မရွိပါ။
အေျဖ။ ။ ကုလားထုိင္။
(5) အေမး။ ။ ႀကည္႔ေလ ေ၀းေလ၊ ေ၀းေလ ႀကည္႔ေလ။
အေျဖ။ ။ နားရြက္။
အေျဖ။ ။ သေဘၤာသီး။
(၂) အေမး။ ။ ဖတ္လတ္ ဖတ္လတ္ ၂-ဖတ္လတ္၊ တြဲလြဲ တြဲလြဲ ၂-တြဲလြဲ၊ ေဒါက္ေလာက္ ေဒါက္ေလာက္ ၄-ေဒါက္ေလာက္။
အေျဖ။ ။ ၂ဖတ္လတ္- နားရြက္ ၂-ဖက္၊ ၂တြဲလြဲ- ႏွာေမာင္းႏွင္႔အျမီး၊ ၄-ေဒါက္ေလာက္- ေျခ၄-ေခ်ာင္း (ဆင္)။
(၃) အေမး။ ။ အသီးတစ္ရာ အညွာတစ္ခု။
အေျဖ။ ။ ငွက္ေပ်ာသီး။
(၄) အေမး။ ။ အေျခေလးခု ေျမမွာစု၊ ေခါင္းနဲ႔ကုိယ္မပါ ဗရခ်ာ၊ အျမီး မရွိပါ။
အေျဖ။ ။ ကုလားထုိင္။
(5) အေမး။ ။ ႀကည္႔ေလ ေ၀းေလ၊ ေ၀းေလ ႀကည္႔ေလ။
အေျဖ။ ။ နားရြက္။
Friday, October 19, 2012
ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား (၄)
(၁) အေမး။ ။ ကန္ထဲမွာေရ၊ ေရထဲမွာ ေျမြ၊ ေျမြေခါင္းမွာ ေရႊ။
အေျဖ။ ။ ဆီမီးခြက္။
(၂) အေမး။ ။ အညာက ဆင္ျဖဴ၊ အေမႊးထူ။
အေျဖ။ ။ ႀကက္သြန္ျဖဴ။
(၃) အေမး။ ။ ဖူးခနဲ ေထာင္၊ ေဖာင္ခနဲ လဲ၊ ရဲရဲနဲ႔ တြဲလြဲဆြဲ။
အေျဖ။ ။ ငွက္ေပ်ာဖူး။
အေျဖ။ ။ ဆီမီးခြက္။
(၂) အေမး။ ။ အညာက ဆင္ျဖဴ၊ အေမႊးထူ။
အေျဖ။ ။ ႀကက္သြန္ျဖဴ။
(၃) အေမး။ ။ ဖူးခနဲ ေထာင္၊ ေဖာင္ခနဲ လဲ၊ ရဲရဲနဲ႔ တြဲလြဲဆြဲ။
အေျဖ။ ။ ငွက္ေပ်ာဖူး။
(၄) အေမး။ ။ သူ႔အပင္ႏြဲ႔ေႏွာင္း၊ မတက္ေကာင္း၊ စားေကာင္းပါရဲ႔၊ ဖူးတံနဲ႔။
အေျဖ။ ။ ေျပာင္းဖူး။
(၅) အေမး။ ။ ပ၀ါျခဳံ လုံပါ၏၊ ဆံျမိတ္ခ် လွပါ၏၊ ေက်ာက္တန္းစီ ညီပါ၏။
အေျဖ။ ။ ေျပာင္းဖူး။
Thursday, September 20, 2012
ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား (၃)
(၁) အေမး။ ။ ေလးေထာင္႔စပ္စပ္၊ သူ႔မ်က္ႏွာငါ႔မွာကပ္။
အေျဖ။ ။ မွန္။
(၂) အေမး။ ။ ႏွစ္ေယာက္တစ္တြဲ ေန႔မွာခြဲ၊ ညဘက္က်လွ်င္ ျပန္ေပါင္းခ်င္။
အေျဖ။ ။ တံခါးရြက္။
(၃) အေမး။ ။ ေန႔ခြ်တ္ည၀တ္။
အေျဖ။ ။ တံခါးမင္းတုပ္။
(၄) အေမး။ ။ အစိမ္းေပၚ အျဖဴတင္၊ အဖန္လာမွ ေရာင္နီဆင္။
အေျဖ။ ။ ကြမ္းယာ။
(၅) အေမး။ ။ သူ႔ကုိရုိက္ေတာ႔ ခ်ာခ်ာလည္၊ ႀကိဳးကုိဆြဲျပီး ငုိရွာတယ္။
အေျဖ။ ။ ေႀကးစည္။
အေျဖ။ ။ မွန္။
(၂) အေမး။ ။ ႏွစ္ေယာက္တစ္တြဲ ေန႔မွာခြဲ၊ ညဘက္က်လွ်င္ ျပန္ေပါင္းခ်င္။
အေျဖ။ ။ တံခါးရြက္။
(၃) အေမး။ ။ ေန႔ခြ်တ္ည၀တ္။
အေျဖ။ ။ တံခါးမင္းတုပ္။
(၄) အေမး။ ။ အစိမ္းေပၚ အျဖဴတင္၊ အဖန္လာမွ ေရာင္နီဆင္။
အေျဖ။ ။ ကြမ္းယာ။
(၅) အေမး။ ။ သူ႔ကုိရုိက္ေတာ႔ ခ်ာခ်ာလည္၊ ႀကိဳးကုိဆြဲျပီး ငုိရွာတယ္။
အေျဖ။ ။ ေႀကးစည္။
Thursday, September 13, 2012
ပုဂံမွာ သာတဲ႔လ (သုိ႔မဟုတ္) သဲပန္းခ်ီ
အခုတစ္ေခါက္ေတာ႔ ပုဂံမွာသာတဲ႔လလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တင္စားထားတဲ႔ ျမန္မာ႔အႏုပညာစစ္စစ္ျဖစ္တဲ႔ ပုဂံက သဲပန္းခ်ီအေႀကာင္းေလး ေရးခ်င္ပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သဲပန္းခ်ီေပၚေပါက္လာတာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္သာ ရွိေသးတယ္လုိ႔ ဆုိတဲ႔အတြက္ သဲပန္းခ်ီဟာ ျမန္မာတုိ႔ ဂုဏ္ယူစရာ ေခတ္ေပၚ ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈအႏုပညာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။
ဘယ္သူတီထြင္ခဲ႔တယ္၊ ဘာညာ မွတ္တမ္းအတိအက် ကြ်န္ေတာ္ မသိေပမယ္႔လို႔ ဒီျမန္မာျဖစ္စစ္စစ္ အႏုပညာလက္ရာဟာ ပုဂံမွာ စခဲ႔တာျဖစ္ျပီး ကမၻာလွည္႔ခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြ စတင္ဖြံ႔ျဖိဳးလာတဲ႔အခ်ိန္မွာ က်ယ္ျပန္႔လာခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။
(ဘယ္ေနရာမဆုိ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြကုိ အေလးထားျပဳစုဖုိ႔ဆုိတာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ လုိအပ္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္တယ္ဆုိတာလဲ သတိျပဳမိပါတယ္။)
ပုဂံဘုရားေတြက ေရွးေဟာင္းနံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြကုိ ကူးယူေရးဆြဲရာက စတင္ခဲ႔တဲ႔ သည္လက္မႈအႏုပညာလုပ္ငန္းဟာ ယေန႔အခါမွာ ကုိယ္တုိင္ဖန္တီးေရးဆြဲတဲ႔ လက္ရာေတြေရာ၊ ေခတ္ေပၚလက္ရာေတြကုိပါ ရရွိႏုိင္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။
သဲပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္ရဖုိ႔ကုိေတာ႔ တက္ထရြန္ပိတ္အျဖဴနဲ႔ သဲေက်ာက္ေတြနဲ႔ စတင္ ေမြးဖြားရပါတယ္။
ပထမဆုံး ေဘာင္ခတ္၊ခ်ဳပ္ေဆးအျဖဴပတ္ျပီး ေကာ္သုတ္ရပါတယ္။
အသုံးမ်ားတဲ႔ေကာ္ကေတာ႔ ႏုိ႔ေကာ္ျဖစ္ျပီး တမာေကာ္နဲ႔ ထေနာင္းေကာ္လည္း သုံးခဲ႔ႀကတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ေကာ္တစ္ခါတင္ရင္ ႏွစ္နာရီ၊ သုံးနာရီေလာက္ အေျခာက္ခံရျပီး အနည္းဆုံး ႏွစ္ခါတင္ပါတယ္။
ျပီးရင္ေတာ႔ မြေနေအာင္ေထာင္းထားတဲ႔ သဲေက်ာက္အမႈန္႔ေတြကုိ လုိက္ျဖန္း၊ လုိက္ကပ္ျပီး သဲတင္ရပါတယ္။
သဲမႈန္႔က မြေနေအာင္ေထာင္းထားရတဲ႔အျပင္ ဇကာလည္း ခ်ရပါတယ္။ အမႈိက္၊ ခဲ လုံး၀ပါလုိ႔ မရပါဘူး။
သဲကလဲ သုံးမ်ိဳးရွိတယ္ဆုိပါတယ္။ ေအာက္ခံအေရာင္အလုိက္ ၀ါခ်င္ရင္ ေခ်ာင္းသဲ၊ ျဖဴခ်င္ရင္ ေသာင္သဲနဲ႔ ညိဳ႔ခ်င္ရင္ေတာ႔ ဘုံႏုကုိ သုံးပါတယ္တဲ႔။
သဲကပ္ျပီး ေကာ္ျပန္တင္၊ အေျခာက္လွန္း၊ သဲျပန္ကပ္နဲ႔ သုံးခါေလာက္ အထပ္ထပ္လုပ္ရပါတယ္။
ျပီးရင္ေတာ႔ ဒီဇုိင္းေဖာ္၊ ေကာက္ေႀကာင္းလုိက္၊ ေဆးသြင္းျပီး ေနာက္ခံbackgroundကုိေတာ႔ ေနာက္ဆုံးမွလုပ္ျပီး အျပီးသတ္လုိက္တဲ႔အခါ ျမန္မာ႔အႏုပညာလက္ရာ သဲပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္ကုိ ရရွိျပီျဖစ္ပါတယ္။
ပန္းခ်ီကားက အရြယ္အစားအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပုံအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ရႏုိင္သလုိ အခ်ိန္ကလည္း သူ႔အမ်ိဳးအစားအလုိက္ နာရီိပုိင္းကေန ငါးရက္၊တစ္ပတ္ႀကာသည္အထိ အခ်ိန္ယူရတဲ႔ကားေတြလဲ ရွိပါတယ္။
လက္ရာကလည္း အႀကမ္း၊ အျမန္ဆြဲတာရွိသလုိ အႏုစိတ္ဆြဲတဲ႔ ပန္းခ်ီကားေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ေဆးေရာင္စုံကားေတြ ရွိသလို အျဖဴအမည္းႏွစ္မ်ိဳးတည္းနဲ႔ ဆြဲတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
အဆြဲမ်ားတာကေတာ႔ ပုဂံဘုရားပုထုိးနံရံေတြက ဗုဒၶ၀င္ပန္းခ်ီကားမ်ား၊ ပုဂံေခတ္ကေခ်သည္၊ ဂီတသည္ပုံေတြ၊ ပုဂံလွပိ်ဳျဖဴပုံေတြျဖစ္ပါတယ္။
ဘုန္းႀကီး၊ ကုိရင္ (သုိ႔မဟုတ္) သီလရွင္ေတြ တစ္ပါးကေန ေလးငါးဆယ္ပါးအထိ စီတန္းႀကြခ်ီေနပုံေတြလဲ အဆြဲမ်ားပါတယ္။
အခုေနာက္ပုိင္း ျမန္မာ႔ဆယ္ႏွစ္လရာသီခြင္အပါအ၀င္ ေခတ္ေပၚလက္ရာေတြလဲ ရႏုိင္ေနျပီျဖစ္ေပမယ္႔ ျမန္မာမႈ၊ ျမန္မာဟန္လုံး၀မေပ်ာက္ဘဲ သဲပန္းခ်ီတုိင္း ျမန္မာ႔အေငြ႔အသက္ရႏုိင္တဲ႔အတြက္ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္၊ ႏုိင္ငံျခားသားေတြလဲ အထူးႏွစ္သက္ႀကပါတယ္။
အႏုပညာေႀကးကေတာ႔ က်ပ္ငါးေထာင္ေလာက္ေန က်ပ္သိန္းနဲ႔ခ်ီတဲ႔ အထိ အစားစားရွိပါတယ္။
ပုဂံကုိ ဘုရားဖူးလာႀကတဲ႔ ျမန္မာေတြလဲ ၀ယ္ယူအားေပးႀကသလို ကမၻာလွည္႔ခရီးသည္ေတြကေတာ႔ ပုိလုိ႔ေတာင္ အားေပးႀကပါေသးတယ္။
သည္လုိပန္းခ်ီကားဆုိတာ သည္ေနရာမွာပဲ ရႏုိင္တာမဟုတ္လား။
ျမန္မာ႔အႏုပညာနဲ႔ လက္မႈပစၥည္းေတြကုိ အႀကီးက်ယ္ဆုံးအျမတ္ထုတ္တတ္တဲ႔ ထုိင္းႏုိင္ငံက ကုန္သည္ေတြဆုိ ပန္းခ်ီကားေတြ အလိပ္လုိက္၊ အစုံလုိက္ အမ်ားႀကီး၀ယ္သြားႀကျပီး သူတုိ႔ဆီက ေစ်းကြက္မွာ ေစ်းတင္ျပန္ေရာင္းႀကပါတယ္။
ကမၻာ႔ေစ်းကြက္ထဲကုိ ထုိင္းက တစ္ဆင္႔ပဲ ၀င္ႏုိင္ေနေသးတဲ႔ သေဘာပါပဲ။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ပုဂံမွာေတာ႔ ဆုိင္ခန္းေလးေတြဖြင္႔ေရာင္းသလုိ ဘုရားရိပ္ေတြမွာ ဖ်ာခင္းေရာင္းတဲ႔သူေတြလည္း ရွိျပီး လက္ေပြ႔အေရာင္းသမားေလးေတြလဲ ရွိပါတယ္။
(ကြ်န္ေတာ္႔အေတြးထဲ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလဲ ပန္းဆယ္မ်ိဳးအပါအ၀င္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာ၊ ျမန္မာမႈလက္ရာေတြအားလုံး စုစည္းေရာင္းခ်ႏုိင္တဲ႔ ေစ်းတစ္ခုရွိရင္ အရမ္းအဆင္ေျပမယ္လုိ႔ ေတြးမိတယ္။ ပုဂံမွာေတာ႔ မလုပ္သင္႔ဘူး။ ရွိျပီးသားသူေတြ ေစ်းကြက္ေပ်ာက္ကုန္ႏုိင္တယ္။ ဥပမာ အဲဒီလုိ လက္ရာေတြ သိပ္မရႏုိင္တဲ႔ ေနျပည္ေတာ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ရန္ကုန္မွာျဖစ္ျဖစ္ လုပ္သင္႔တယ္ ထင္ပါတယ္။)
တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ျမန္မာသဲပန္းခ်ီနဲ႔ မတူတဲ႔ တိဘက္က ရုိးရာသဲပန္းခ်ီကုိ ဗဟုသုတအေနနဲ႔ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ကုိးကားစာမ်က္ႏွာမ်ား
(၁) Eleven Media Group း ဘ၀ထဲမွ ပုဂံ (သုိ႔မဟုတ္) ေဆးေရးပန္းခ်ီကားမ်ား
(၂) မုိးစက္ပြင္႔ း သဲပန္းခ်ီေလးေတြ ခ်စ္စရာ
(၃) Future World း တိဘက္ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ႔ သဲပန္းခ်ီျပပြဲ
(၄) ဓာတ္ပုံ း hydronetta
Sunday, September 2, 2012
ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား(၂)
(၁) အေမး။ ။ နတ္သမီး တံေတြးေပါက္၊ ႀကက္မေကာက္ႏုိင္။
အေျဖ။ ။ ေနေျပာက္။
(၂) အေမး။ ။ ႏြားႏုိ႔တစ္ပန္းကန္၊ တစ္ျပည္လုံးျပည္႔လွ်ံ။
အေျဖ။ ။ လျပည္႔၀န္းႏွင္႔ လေရာင္။
(၃) အေမး။ ။ နတ္သမီးအိမ္တုိင္၊ သူခုိးမတက္ႏုိင္။
အေျဖ။ ။ ငွက္ေပ်ာပင္။
(၄) အေမး။ ။ နတ္သမီးေသာက္ေရကန္၊ တံတုိင္းသုံးထပ္ရံ။
အေျဖ။ ။ အုန္းသီး။
(၅) အေမး။ ။ မဖြပ္ပဲျဖဴသည္႔ နတ္ပုဆုိး၊ မခပ္ဘဲ ျပည္႔သည္႔ နတ္ေရအုိး။
အေျဖ။ ။ အုန္းသီး။
Saturday, September 1, 2012
ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား(၁)
မဇၥ်ိမစာေပတုိက္က ထုတ္တဲ႔ ဆရာႀကည္ဦးရဲ႔ ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ားစာအုပ္ကုိ ဖတ္ရတဲ႔အခါ ေပၚလာတဲ႔အေတြးေလးကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္လုိက္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္လဲ သိရ၊ တျခားေသာ စကားထာေတြကုိ မသိေတာ႔တဲ႔ သူမ်ားလဲ သိႀကရေအာင္ အဲဒီစာအုပ္ထဲက စကားထာေလးေတြကုိ ရုပ္ပုံေလးေတြနဲ႔ တြဲျပီး နည္းနည္းခ်င္းစီ တင္ျပေပးဖုိ႔ပါပဲ။
စကားထာေတြကုိေတာ႔ စာအုပ္ထဲကယူျပီး အေျဖအတြက္ ရုပ္ပုံေလးေတြကုိေတာ႔ အင္တာနက္ထဲက ရွာပါတယ္။
(၁) အေမး။ ။ ပန္းေဇာ္တကုိ၊ ေန႔ညမဆုိ၊ ဆင္ေစလုိသည္၊ ပဟုိရ္ရင္႔က်ဴး၊ နာရီမႈး။
အေျဖ။ ။ ပဟုိရ္စည္ႏွင္႔ နာရီပမာ အခ်ိန္မွန္မွန္ တြန္တတ္ေသာ ႀကက္ဖ။
(၂) အေမး။ ။ သဒၵါလည္း မတတ္၊ ပရမတ္လည္း မေက်၊ လူေရွ႔မွာလဲေန၊ မွန္လွ်င္မွန္ေစ၊ မမွန္လွ်င္ လွ်ာထုတ္ျပသည္။
အေျဖ။ ။ ခ်ိန္ခြင္။
(၃) အေမး။ ။ ေျခရွစ္ေခ်ာင္း၊ ေခါင္းဘယ္ညာ၊ အျမီးခါးလယ္မွာ။
အေျဖ။ ။ ေက်ာက္ပ်ဥ္။
(၄) အေမး။ ။ ငုပ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္၊ သူ႔ဖင္ကုိ ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္။
အေျဖ။ ။ အပ္ႏွင္႔ အပ္ခ်ည္။
(၅) အေမး။ ။ နတ္သမီး ေသာက္ေရကန္၊ တံတုိင္း သုံးထပ္ရံ။
အေျဖ။ ။ အုန္းသီး။
Thursday, August 30, 2012
ျမန္မာ႔ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈတစ္ခု - စကားထာ၀ွက္ျခင္း
ခ်စ္စကားထာမ်ား
ေရွးေခတ္လူႀကီးသူမမ်ား၏ တစ္ဆင္႔စကား၊ တစ္ဆင္႔နားျဖင္႔ ႀကားရသမွ် စာေဟာင္းေပေဟာင္းမ်ား၌ ဖတ္ရသမွ် ေတြ႔ရသမွ်တုိ႔တြင္ ေရွးလူမ်ားသည္ လူပ်ိဳလွည္႔ရာ၌ စကားထာ၊ စကား၀ွက္၊ စကားလိမ္ အစရွိသည္မ်ားျဖင္႔ ပုစၦာအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ကုိ တန္ဆာဆင္ျပီးလွ်င္ မိမိတုိ႔ႏွစ္သက္ရာ အပ်ိဳအိမ္မ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ႀကျပီး အျပန္အလွန္ ဥာဏ္စမ္းေလ႔၊ ၀ွက္ဆုိေလ႔ ရွိႀကသည္ ဆုိ၏။
ဤဓေလ႔ထုံးစံမ်ားသည္ အလြန္သိမ္ေမြ႔ယဥ္ေက်း၍ ခ်စ္စရာေကာင္းလွေပသည္။
တစ္ဦးခ်င္းျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႔လုိက္ အစုလုိက္ျဖစ္ေစ ျပိဳင္ဆုိင္ႀကရာ၌ မည္သူသည္ ဗဟုသုတ ႀကြယ္၀သည္၊ မည္သူသည္ ေျပာေရးဆုိခြင္႔တြင္ တတ္သိလိမၼာသည္၊ ယဥ္ေက်းဖြယ္ရာသည္၊ ဥာဏ္ထက္သည္၊ ျဖတ္ထုိးဥာဏ္ေကာင္းသည္၊ စိတ္ရွည္သည္၊ စိတ္တုိသည္၊ ဇြဲရွိသည္၊ ဇြတ္ျငင္းသည္၊ သည္းခံစိတ္ရွိသည္၊ အႏုိင္ယူလုိစိတ္ရွိသည္ စသည္ျဖင္႔ အကဲခတ္ႏုိင္သည္ျဖစ္ေသာေႀကာင္႔ ဤေရွးျမန္မာတုိ႔၏ ဓေလ႔ထုံးစံတစ္ရပ္သည္ ေဟာင္းပင္ေဟာင္းေသာ္လည္း ေကာင္းလွသည္႔ ျမန္မာမႈတစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။
မ်ားေသာအားျဖင္႔ စကားထာ၀ွက္ႀကေသာအခ်ိန္သည္ တစ္ေန႔တာ၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ျပီးစီး၍ အားလပ္ေသာ ညခ်မ္းခ်ိန္ခါ၊ လူႀကီးမိဘမ်ား အိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္ျဖစ္သည္႔ သက္ႀကီးေခါင္းခ်ခ်ိန္မွစ၍ သန္းေခါင္ႀကက္တြန္ခ်ိန္ထိျဖစ္သည္။
စကား၀ုိင္းဖြဲ႔ႀကရာတြင္ စကားစပ္ကလည္း၀င္မွ၊ အလည္ေရာက္လာသူ ကာလသားကလည္း ႏႈတ္စရႊင္ပါမွ အိမ္ခံအပ်ိဳမ်ားမွ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲႏွင္႔ ဧည္႔၀တ္ျပဳလုိ၊ လက္ခံလုိႀကေပသည္။
သုိ႔မဟုတ္လွ်င္ ဧည္႔ခံသူ အပ်ိဳမ်ားသည္ အလည္လာသူ ကာလသားမျပန္မခ်င္း တသမ္းသမ္း တေ၀ေ၀ႏွင္႔ တပ်င္းရိရိ ျဖစ္ေနတတ္ႀက၏။
(၁)ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ႔ေႀကာင္
ေရွးတုန္းက ေက်းရြာႀကီးတစ္ရြာတြင္ စိတ္တုိ၍ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း ေျပာဆုိတတ္ေသာ အပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္ ရွိသည္။
ထုိအပ်ိဳႀကီးကုိ စုံမက္ႏွစ္သက္ေသာ လူပ်ိဳႀကီးသည္ သူငယ္တိတ္ဆိတ္ခ်ိန္မွစ၍ ေရာက္လာကာ အပ်ိဳႀကီး ရက္ကန္းခတ္ေနသည္႔ေနရာသုိ႔ လာထုိင္လ်က္ ရက္ကန္းစင္မွာ ထြန္းညွိထားသည္႔ မီးတုိင္မွ မီးက်ီးခဲမ်ားကုိ ဆြေပး၊ ေကာ္ေပးျခင္းႏွင္႔ ရက္ကန္းစင္မွ ခ်ည္ျပတ္မ်ားကုိ ဆက္ေပးျခင္း စသည္ျဖင္႔ ကူညီေပးေလ၏။
အပ်ိဳႀကီးသည္ လူပ်ိဳႀကီးအေပၚတြင္ အနည္းငယ္ ႏွစ္သက္တြယ္တာစိတ္ ရွိသည္႔အတုိင္း လူပ်ိဳႀကီး သူ႔ထံသုိ႔ ေရာက္လာလွ်င္ ေရာက္လာခ်င္းမွာပင္ " ကြ်န္းတုံးေႀကာင္ေလွ်ာက္ " ဟု ဆီးႀကိဳ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ေလသည္။
' ကြ်န္းတုံးေႀကာင္ေလွ်ာက္၊ လြန္း(လြမ္း)တုန္းေမာင္ေရာက္ ' ဟူေသာ အဓိပၸါယ္ကုိ မရိပ္မိေသာ လူပ်ိဳႀကီးသည္ အလြန္ရုိးအစြာျဖင္႔ " ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ႔ေႀကာင္၊ ေနရာရွားလုိက္တာ ကြ်န္းတုံးေပၚမွ တက္ေလွ်ာက္ရတယ္လုိ႔ " ဟု ျမည္တြန္လုိက္ေလသည္။
(၂)ေညာင္ကန္ႀကက္
ဤသုိ႔ႏွင္႔ လူပ်ိဳႀကီးသည္ အျခားေသာ ကာလသားမ်ားနည္းတူ စကားထာ၀ွက္ျခင္း၊ ျပိဳင္ျခင္း အစရွိသည္မ်ားႏွင္႔ အျခားေသာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာမ်ားကုိ ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔ မေျပာတတ္ျခင္းမ်ားေႀကာင္႔ အပ်ိဳႀကီးသည္ လူပ်ိဳႀကီးကုိ ဆက္လက္ဧည္႔ခံရန္ ပ်င္းရိျငီးေငြ႔လာသျဖင္႔ ငိုက္မ်ဥ္းလာေလ၏။
အပ်ိဳႀကီးကလည္း စကားမစ၊ လူပ်ိဳႀကီးကလည္း စကားမစႏွင္႔ သန္းေခါင္ႀကက္တြန္သံပင္ ႀကားရခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္လာသည္။
အပ်ိဳႀကီးသည္ လူပ်ိဳႀကီးျပန္ရန္ မည္သုိ႔ပရိယာယ္ဆင္ရပါမည္နည္းဟု အႀကံယူေနစဥ္မွာပင္ သန္းေခါင္ႀကက္တြန္သံကုိ ႀကားလုိက္ရ၍ အပ်ိဳႀကီးသည္ ေခါင္းထဲသုိ႔ အႀကံတစ္ခု ၀င္လာေလသည္။
ထုိ႔ေႀကာင္႔ အပ်ိဳႀကီးသည္ လူပ်ိဳႀကီးကုိ စကား စတင္လုိက္သည္။
" ေမာင္ႀကီးရဲ႔၊ ႀကက္ေတြ တြန္ကုန္ပါေရာ႔လား၊ ဘာႀကက္မ်ားပါလိမ္႔ေတာ္.."
အပ်ိဳႀကီး၏ ပရိယာယ္ႏွင္႔ ေမးလုိက္သည္ကုိလည္း မရိပ္မိ၊ သူ႔ကုိ ျပန္ေစလုိသည္ကုိလည္း မသိရွိေသာ လူပ်ိဳႀကီးခမ်ာသည္ အပ်ိဳႀကီး၏ ေမးခြန္းႏွင္႔ ဆန္႔က်င္ဘက္က်စြာ ျပန္လည္ေျဖလုိက္သည္ကား-
" ေညာင္ကန္ႀကက္လား၊ တညင္ႀကက္လား၊ တစ္ေကာင္ေကာင္ ျဖစ္ေတာ႔မေပါ႔" ဟူသတည္း။
အပ်ိဳႀကီးသည္ လူပ်ိဳႀကီး၏ မသိသားဆုိးရြားမႈကို သည္းမခံႏုိင္ေတာ႔သည္႔အျပင္ လူကလည္း အိပ္ငုိက္စျပဳလာျပီျဖစ္၍ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းထားလ်က္ လူပ်ိဳႀကီး၏မ်က္ႏွာကုိ လက္ညႈိးႏွင္႔ ေငါက္ေငါက္ထုိးကာ-
" အခ်ိန္ကုိ သိခ်င္လုိ႔ ေမးတာေတာ္ေရ႔၊ ကုိင္း သိပလား.."
ဟု ခပ္ဆတ္ဆတ္အသံႏွင္႔ တိတိလင္းလင္းႀကီး ဖြင္႔ေျပာလုိက္ေလေတာ႔၏။
ဤတြင္ လူပ်ိဳႀကီးသည္ အပ်ိဳႀကီး၏ ေဒါသတႀကီးႏွင္႔ မ်က္ႏွာကုိ ျမင္လုိက္ရသျဖင္႔ ဆုိလုိရင္းအဓိပၸါယ္ကုိ ရိပ္မိသိရွိသြားေတာ႔သည္႔ပမာ မ်က္ႏွာခ်ိဳသာစြာႏွင္႔-
" ေႀသာ္ အခ်ိန္ကုိ ေမးတာလား။ သိပါဘူးဗ်ာ။ ေမာင္ႀကီးက မ်ိဳးရုိးကုိ ေမးတာ မွတ္လုိ႔၊ အခ်ိန္ဆုိရင္ ဘာရွိမွာလဲ၊ ဒီေကာင္႔အသံ ေသးေသးေလးရွိေသးတာပဲ။ အလြန္ဆုံး တစ္ပိႆာထက္ မပိုပါဘူး" ဟူ၍ ေျဖလုိက္ေလသတည္း။
ခ်စ္စရာေကာင္းသည္႔ အဖုိးထုိက္ေသာ ဓေလ႔
ညဘက္ လသာသာ၌ ဆန္ဖြပ္ရင္း၊ ေမာင္းေထာင္းရင္း၊ ရက္ကန္းခတ္ရင္း၊ ခ်ည္ငင္ရင္း၊ ၀ါဖန္႔ရင္း၊ ဗုိင္းငင္ရင္း၊ မန္က်ည္းသီးထုရင္း၊ ေတာင္ထန္း သက္ငယ္ စလူ အင္ဖက္ စသည္မ်ားအား အိမ္အမုိးအကာမ်ားအတြက္ စုေ၀းလုပ္ကုိင္ႀကရင္းျဖင္႔ မိမိတုိ႔ရပ္ရြာ၏ ဓေလ႔ထုံးစံမ်ားအတုိင္း တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း ဆုိသကဲ႔သုိ႔ စကား၀ွက္မ်ားကုိ အျပိဳင္အဆုိင္ ၀ွက္ဆုိေလ႔ ရွိႀကသည္။
ေကာက္ရိတ္သိမ္းျပီးခ်ိန္ႏွင္႔ စပါးေလွ႔ျပီးခ်ိန္၊ တလင္းထဲတြင္ စပါးမ်ားစုပုံ၍ စပါးလိပ္ျပာ ေခၚဆုိခ်ိန္ စသည္မ်ား၌လည္း ရပ္ရြာ၏ ကာလသမီး ကာလသားမ်ား စုေ၀းလာေလ႔ရွိႀကခ်ိန္ျဖစ္၍ ဤအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္လည္း တစ္ရြာႏွင္႔တစ္ရြာပင္ ခ်ိန္းပြဲမ်ားျပဳလုပ္၍ စကား၀ွက္ျပိဳင္ပြဲမ်ား က်င္းပႀကသည္။
ေက်းရြာ၏ ပန္းေတာင္ကုိင္အလွ သုိ႔မဟုတ္ စကားႀကြယ္၀၍ ဧည္႔ခံေကာင္းသူကေလးမ်ား၏ လယ္တလင္းသိမ္းပြဲမ်ားဆုိလွ်င္ စကား၀ွက္ျပဳိင္ပြဲမ်ားသည္ ပုိမုိ၍ စည္ကားေလသည္။
နီးစပ္ရာ လယ္တဲမ်ားမွလည္း စုေ၀းေရာက္လာႀကလ်က္ တေပ်ာ္တပါး စကား၀ွက္ျပိဳင္ပြဲမွ အရႈံးအႏုိင္ႏွင္႔ ကုိယ္ရည္ေသြးႀကပုံကုိ နားေထာင္ႀကသည္။
တလင္းသိမ္းခ်ိန္သည္ ေဆာင္ေတာ္ကူးႏွင္႔ ဂမုန္း အင္၊ သဇင္ပန္းတုိ႔ မျပတ္တမ္းပြင္႔သည္႔ ရာသီျဖစ္သည္႔အျပင္ သရဖီႏွင္႔ ျမတ္ေလး မျပတ္ေမႊးလွသည္႔ ေတာစံပယ္ႏွင္႔ ပန္းစြယ္ေတာ္တုိ႔ ပြင္႔ႀကသည္ျဖစ္၍ ေကာင္းႏုိးရာရာဟု မေရြးခ်ယ္ႏုိင္ႀကေတာ႔။
ေတြ႔သမွ်မေရြး ေဖြးေဖြးျမင္ရာ ဆြတ္ခူးခဲ႔ႀကသည္မွာ စကား၀ွက္၀ုိင္း၌ လုလင္ပ်ိဳေရာ လုံမပ်ိဳပါ ပန္းမ်ား ေတာင္လုိ ပုံေနေတာ႔၏။
ဤပန္းပြင္႔မ်ားသည္ အပင္၌ ေနာက္တစ္ေန႔ပြင္႔ရန္ပင္ ခ်န္မွ ထားခဲ႔ႀကပါမည္ေလာဟု ေတြးေတာေလာက္ေအာင္ပင္ အငုံေရာ အဖူးပါ ဆြတ္ခူး၍ လာႀကေတာ႔သည္။
တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ပင္ပန္းလာခဲ႔သမွ်၊ တစ္ေန႔တာလုံး ႏြယ္းနယ္လာခဲ႔သမွ်တုိ႔သည္ ဤသုိ႔ေသာ လေရာင္တင္႔လွ်မ္းသည္႔ ညခ်မ္းလုိ ခ်ိန္ခါမ်ိဳးမ်ားတြင္ သူတုိ႔၏အဖုိ႔ အေမာေျပေဆးကေလးမ်ားကုိ ရတတ္ႀကသည္။
စိတ္ထဲတြင္ သူမသိ ငါပုိး က်ိတ္၍ ပုိးပန္းေနႀကရရွာသူအတြက္ေရာ၊ ခ်စ္မိသည္႔၀န္ကုိ တစ္ခြန္း တစ္ပါဒမွ် မဟ၀ံ႔ ေႀကာက္ရြ႔ံ၍ ေနာက္တြန္႔ေနႀကရသူအတြက္ေရာ ဤစကား၀ွက္ဆုိႀကျခင္းသည္ ခ်စ္တင္းစရာ၊ ခ်စ္တင္းဆုိရာႏွင္႔ ခ်စ္က်ီစယ္ႀကရာကုိ ဖန္တီးေပးေစေလ၏။
" အမယ္လည္း စိတ္တူ၊ ပ်ိဳ႔သည္းအူ ေရႊႏြယ္ရုိး စုိးပုိင္ခဲ႔သူ" မ်ားအဖုိ႔ ဤစကား၀ွက္ျခင္းဓေလ႔သည္ စိတ္၏လႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင္႔ သာယာမႈအရသာေလးမ်ားကုိ ရေစသည္။
ခ်စ္သူအခ်င္းခ်င္း မေထ႔တေထ႔ ေငါ႔လုံးကေလးမ်ားႏွင္႔ ကလူက်ီစယ္မႈကေလးမ်ားသည္ မိဘေမာင္ဘြားမ်ား၏ မ်က္စိေအာက္မွာပင္ ျဖစ္လင္႔ကစား ခ်စ္ေသာသူခ်င္း၏ ႏွလုံးသားမ်ားကုိ သာယာႀကည္ႏူးေစသည္။
မည္သုိ႔ေသာ မွားယြင္းမႈကိုမွ် ဖန္တီးခြင္႔မရသည္ျဖစ္၍ ေရွးလူတုိ႔၏ ဤဓေလ႔ထုံးစံသည္ မမွားအပ္ေသာ တရားမ်ားကုိ ေစာင္႔ေရွာက္ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေပးျခင္းျဖင္႔ လုလင္ လုံမတုိ႔၏ ကိုယ္က်င္႔တရားကုိပါ ပုိမုိေကာင္းမြန္ေစသည္႔ အလြန္အဖုိးထုိက္ေသာ ျမန္မာမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ေပသည္။
( ယေန႔မႏၱေလးစာအုပ္တုိက္မွ ထုတ္ေ၀သည္႔ ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား စာအုပ္မွ ထုတ္ႏႈတ္ေရးသားပါသည္။ အလြန္ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းသည္႔ အဖုိးထုိက္ေသာ ျမန္မာမႈ၊ ျမန္မာ႔ဓေလ႔၊ ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေခတ္ေရစီးေႀကာင္းတြင္ ခပ္ႀကမ္းႀကမ္း ေမ်ာပါသြားခဲ႔ျပီျဖစ္သည္။ ေခတ္၏ေရစီးေႀကာင္း ဟူသည္ကား တားဆီး၍ မရစေကာင္း တားဆီးရန္ မျဖစ္သင္႔ေႀကာင္း မွန္ေသာ္လည္း ရုိးရာဓေလ႔ကုိ လုံး၀ေပ်ာက္ပ်က္သြားေစျခင္းသည္လည္း မျဖစ္စေကာင္းမုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေခတ္လူငယ္မ်ားအေနျဖင္႔ ကုိယ္တုိင္ မက်င္႔သုံးလွ်င္ေသာ္မွ သိရွိထားႏုိင္ႀကေစရန္ အလုိ႔ငွာ ႀကိဳးစားလုိက္ပါသည္။)
Saturday, August 18, 2012
second production - ျမန္မာကႏုတ္ပန္း - pdf
၁၃.၈.၂၀၁၂က ကြ်န္ေတာ္ႏႈတ္ဆက္ေပးခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္ေလးကုိ ကြ်န္ေတာ္ အြန္လုိင္းမွာ ျဖန္႔ေ၀လုိက္ပါျပီခင္ဗ်ာ။
ခြင္႔ျပဳခ်က္ေတာင္းထားတာ တစ္ပတ္ျပည္႔ျပီျဖစ္ေပမယ္႔ ဒီ http://www.myanmarsar.org/ လင္႔ေလးက အေႀကာင္းမျပန္ဘူးခင္ဗ်။
ႀကည္႔ရတာ အဲဒီဆုိက္ေလးက ဆက္ အလုပ္မလုပ္ေတာ႔ဘူးထင္တယ္။
တစ္ပတ္တိတိေစာင္႔ျပီးတဲ႔ေနာက္ မေနႏုိင္ေတာ႔လုိ႔ အြန္လုိင္းေပၚတင္လုိက္ပါျပီခင္ဗ်ာ... :P
ဒါေလးကေတာ႔ မ်က္ႏွာဖုံးဓာတ္ပုံေလးပါ။
ဒါေလးက mediafire မွာ တင္ထားတဲ႔ လင္႔ကေလးေပါ႔။
ျမန္မာကႏုတ္ပန္း
စာအုပ္က ေသးေပမယ္႔ ပုံေတြမ်ားတာမုိ႔ ကြာလတီကုိ ငဲ႔ျပီး တအားမခ်ံဳ ႔ဘဲ ထားလုိက္ပါတယ္။
ဖုိင္ဆုိဒ္က 5.92MB ပါ။
ေနာက္လဲ စာအုပ္ေလးေတြလုပ္ျပီး တင္ဆက္သြားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသြားပါဦးမယ္ခင္ဗ်ာ...။Monday, August 13, 2012
ျမန္မာကႏုတ္ပန္းစာအုပ္-မိတ္ဆက္
ကြ်န္ေတာ္ဟုိဒီေလွ်ာက္သြားရင္း ဒီhttp://www.myanmarsar.org/ကုိ ေရာက္ခဲ႔တယ္ဗ်။
စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းတဲ႔ေနရာေလးပါ။
အဲဒီမွာ ျမန္မာကႏုတ္ပန္းဆုိတဲ႔ စာမ်က္ႏွာတစ္ခု သြားေတြ႔လုိ႔ စိတ္၀င္စားသြားတယ္။
တန္ဖုိးရွိတဲ႔ ျမန္မာကႏုတ္ပန္းပုံေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဗ်။ စာအုပ္လုပ္ျပီးသြားျပီလားရွာေတာ႔ မလုပ္ရေသးဘူး။
အဲဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ ခြင္႔ေတာင္းျပီး စာအုပ္တစ္အုပ္လုပ္လုိက္တယ္။ ျဖန္႔ေ၀ခြင္႔လဲ ေတာင္းခဲ႔တယ္။
အဲဒီဆုိက္က ဆက္ျပီး မလည္ပတ္ေတာ႔လုိ႔လားေတာ႔ မသိဘူး။
ဘာမွ အေႀကာင္းမျပန္ဘူးခင္ဗ်။
စာအုပ္က လုပ္ျပီးပါျပီ၊ အင္တာနက္ေပၚတင္ေပးခ်င္ေပမယ္႔ ေလးစားေသာအားျဖင္႔ သူတုိ႔အေႀကာင္းျပန္မႈကုိ ကြ်န္ေတာ္ေစာင္႔ေနပါတယ္။
ခုနစ္ရက္ျပည္႔သြားရင္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ဆက္မေစာင္႔ေတာ႔ဘူး။ မွ်ေ၀သြားမွာပါ။
သူတုိ႔လဲ အင္တာနက္ေပၚတင္ျပီဆုိကတည္းက အားလုံးသိေစခ်င္လုိ႔၊ မွ်ေ၀ေစခ်င္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ႀကမွာပါ။
ဒီဇုိင္နာျဖစ္လုိသူေတြအတြက္ ျမန္မာကႏုတ္၊ ျမန္မာဒီဇုိင္းဆုိတာေတာ႔ သိသင္႔တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။
အခုေတာ႔ စာျမည္းေလး တင္လုိက္ပါတယ္ေနာ္။
Monday, August 6, 2012
ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ - ေရွးေဟာင္းေငြထည္လက္ရာျပသာဒ္ဗိမာန္ပုံစံငယ္ (ႏုိင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ႔ ျမန္မာတုိ႔ရဲ႔ အေမြ)
ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ - ေရွးေဟာင္းေငြထည္လက္ရာျပသာဒ္ဗိမာန္ပုံစံငယ္
ခုႏွစ္-၁၉၁၄ခုႏွစ္မတုိင္မီ
အျမင္႔-၈၄စင္တီမီတာ၊ အေျခ၏အခ်င္း-၅၁စင္တီမီတာ
ေငြထည္နဲ႔ အႏုလက္ရာေျမာက္စြာ ထြင္းထုပုံေဖာ္ထားတဲ႔ ထုထည္ခပ္ႀကီးႀကီးျပသာဒ္ဗိမာန္ပုံစံငယ္တစ္ခုျဖစ္ျပီး
မႏၱေလးနန္းတြင္းက ျပသာဒ္ဗိမာန္တစ္ခုခုကုိ ပုံစံယူျပီး လုပ္ထားတာျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
အျမင္႔ဟာ ၈၄စင္တင္မီတာ (သုိ႔မဟုတ္) ၃၃လက္မရွိျပီး ဒီပစၥည္းဟာ
ယေန႔အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရွားရွားပါးပါး ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ေနေသးတဲ႔ ကုိလုိနီေခတ္မွ
ထုထည္ႀကီးႀကီးမားမား ျမန္မာ႔လက္ရာေငြထည္ပစၥည္းတစ္ခု
ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေငြထည္လက္ရာဟာ ဘုံေဘးဘားမားကုမၸဏီက ကုမၸဏီမွ အနားယူသြားတဲ႔
စီနီယာမန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ကုိ ၁၉၁၄ခုႏွစ္မွာ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးအပ္ခဲ႔တာပါ။
ဒီေငြထည္ပစၥည္းမွာ အခုလုိ စာတန္း ထြင္းထားတာ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။
'Presented to Berkeley John Bync Stephens Esquire by
the Employees of the Bombay
Burmah Trading Corporation Limited, Rangoon on his
Retirement December 1914.'
ဒီေငြထည္ပစၥည္းဟာ တင္႔တယ္ေျပျပစ္လွတဲ႔ ေအာက္ခံေျခေထာက္ရွစ္ခုပါ
အ႒ဂံပုံ ေအာက္ေျခေပၚမွာ ရပ္ခံတည္ရွိပါတယ္။
အ႒ဂံေအာက္ခံရဲ႔ စာေရးထားတဲ႔ ဘက္တစ္ဘက္မွာသာ မွန္ကူကြက္ပုံစံ
ပုံေဖာ္ထားျပီး က်န္တဲ႔ ဘက္ခုနစ္ဘက္မွာေတာ႔ ျဗိတိသွ်လက္ေအာက္ခံ ျမန္မာကုိလိုနီမွာ ဘုံေဘးဘားမားကုမၸဏီရဲ႔
သစ္ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနပုံမ်ားကုိ ပုံေဖာ္ထြင္းထုထားတာ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။
ဆင္ေတြကုိ အသုံးခ်ျပီး သစ္ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနပုံ၊
ရန္ကုန္ရုံးခ်ဳပ္မွာ သစ္အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္ေနပုံ စတာေတြကုိ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။
အ႒ဂံေအာက္ခံရဲ႔ အေပၚကုိ တက္ျပီး ႀကည္႔လုိက္ရင္ေတာ႔ ေက်ာက္ထူတဲ႔
ေျမသားပုံစံေပၚမွာ ထုိးထြက္ေနတဲ႔ ကင္းစခန္း (သုိ႔မဟုတ္) ကင္းေစာင္႔ေမွ်ာ္စင္ကဲ႔သုိ႔ေသာ
ေလထဲမွာ တလူလူလြင္႔ေနတဲ႔ အလံငယ္၊ အလံတုိင္ေလးမ်ားနဲ႔တကြ စုလစ္မြမ္းခြ်န္ပါ ျပသာဒ္ငယ္
ေလးခုကုိ အရပ္မ်က္ႏွာတစ္ခုစီ (အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ)မွာ စီရီထြင္းထုထားတာ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။
ျပသာဒ္ငယ္ႏွစ္ခုစီႀကားမွာ ေလးမ်က္ႏွာျပသာဒ္ဗိမာန္ပထမအဆင္႔ကုိ
တက္သြားတဲ႔ နဂါးလက္ရန္းမ်ား ကုိယ္စီနဲ႔ ေလွကားေစာင္းတန္း တစ္ခုစီေတြ႔ရမွာျဖစ္ျပီး ေလွကားေစာင္းတန္းေလးခုရွိပါတယ္။
ျပသာဒ္ဗိမာန္ရဲ႔ ေအာက္ေျခမွာေတာ႔ ျမန္မာမႈ၊ ျမန္မာဟန္ ပန္းခက္ပန္းႏြယ္
ကႏုတ္လက္ရာေတြကုိ လက္ရာေျမာက္စြာ ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပသာဒ္ဗိမာန္ရဲ႔ ပထမဆင္႔မွာ အေသးစိတ္ျခယ္မႈန္းထုဆစ္ထားတဲ႔
လက္ရန္းအကာအရံေတြနဲ႔ တုိင္ေတြကုိ ေတြ႔ရမွာပါ။
ေလးမ်က္ႏွာရွိတဲ႔ ျပသာဒ္ဗိမာန္ရဲ႔ ေအာက္ေျခအဆင္႔ လက္ရန္းကာအတြင္း
ေထာင္႔တစ္ေထာင္႔စီမွာေတာ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္၊ ကညစ္တစ္ေခ်ာင္းစီ ကုိင္ထားတဲ႔ နတ္၀တ္နတ္စား
အျပည္႔အစုံနဲ႔ နတ္မင္းႀကီးတစ္ပါးစီ (အားလုံးေပါင္း နတ္မင္းႀကီးေလးပါး) ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။
ေလာကရဲ႔ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို ေစာင္႔ေရွာက္တဲ႔ စတုေလာကပါလနတ္မင္းႀကီးေလးပါးကုိ
ကုိယ္စားျပဳပါတယ္။
နတ္မင္းႀကီးေလးပါးဟာ ေလာကႀကီးမွာ ေနထုိင္ႀကတဲ႔ သတၱ၀ါမ်ားရဲ႔ ကုသုိလ္မႈ၊ အကုသုိလ္မႈေတြကုိ မွတ္တမ္းတင္ေနႀကဟန္ ထြင္းထုထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပသာဒ္ဗိမာန္ဟာ ဘက္ေလးဘက္ရွိတဲ႔ ျပသာဒ္ဗိမာန္မုိ႔ တစ္ဘက္စီမွာ
တံခါးတုိင္တစ္တုိင္စီပါတဲ႔ တံခါးႏွစ္ခ်ပ္ကုိ ဖြင္႔ထားျပီး တံခါးခ်ပ္ရွစ္ခ်ပ္၊ ဖြင္႔ထားတဲ႔တံခါးေပါက္ေလးေပါက္
ရွိပါတယ္။
ဖြင္႔ထားတဲ႔ အဲဒီ မ်က္ႏွာစာ ျမင္းမုိရ္ပိတ္ေတြကေန ျပသာဒ္ဗိမာန္ရဲ႔
အထဲကုိ လွမ္းျမင္ႏုိင္ပါတယ္။
ျပသာဒ္ဗိမာန္ရဲ႔ ဒုတိယအဆင္႔ (အထက္အဆင္႔) မွာလဲ ဖြင္႔ထားတဲ႔
တံခါးနဲ႔ မ်က္ႏွာစာျမင္းမုိရ္ပိတ္မ်ားကုိ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ျပီး ဒုတိယဆင္႔ဟာ ျပသာဒ္ဗိမာန္တစ္ခုလုံးရဲ႔
အမုိးထုပိကာကုိ ပင္႔တင္ထမ္းမ ထားပါတယ္။
ျပသာဒ္ဗိမာန္တစ္ခုလုံးရဲ႔ အေပၚမွာေတာ႔ ေကာင္းကင္ေပၚ ႀကြားႀကြား၀င္႔၀င္႔
စြင္႔တက္ေနတဲ႔ လက္ရာေျမာက္လွတဲ႔ အဆင္႔ငါးဆင္႔ ထုပိကာရွိပါတယ္။
အဆင္႔တုိင္းမွာ ပန္းခက္ပန္းႏြယ္ကႏုတ္ေတြ၊ လက္ရာေျမာက္ စုလစ္မြမ္းခြ်န္ေတြနဲ႔
ျပည္႔လုိ႔ ေနပါတယ္။
ထုပိကာရဲ႔အေပၚဆုံးမွာေတာ႔ ေလထဲမွာ တလူလူ လြင္႔ေနဟန္ ေငြအလံငယ္ကုိ
ေတြ႔ရမွာပါ။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အခုလုိမ်ိဳး အေသးစိတ္ အႏုလက္ရာေျမာက္လွတဲ႔
ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ပစၥည္းေတြကုိ ေငြပန္းတိမ္လက္မႈလုပ္ငန္းေတြက ထုတ္လုပ္ပါတယ္။
ဒီ ေငြထည္လက္ရာေလးဟာ အရမ္းကုိ ျပီးျပည္႔စုံတဲ႔ အေနအထားမွာပါ။
ပ်က္ဆီးျခင္း၊ ထိခုိက္မိျခင္း၊ ျပင္ဆင္ျခင္း အလွ်င္းမရွိတဲ႔ ေရွးေဟာင္းလက္ရာေလးပါ။
(အခု ဒီလက္ရာေျမာက္လွတဲ႔ ျမန္မာ႔ေရွးေဟာင္း အႏုလက္ရာ ေငြထည္ပစၥည္းဟာ
1 New Burlington Street
London, W1S
2JD, United Kingdom (between Savile Row & Regent Street, central London)မွာ
အေျခစုိက္တဲ႔ Michael Backman Ltd ရဲ႔ လက္၀ယ္မွာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီဟာ အစၥလာမ္၊ အိႏၵိယ၊
တရုတ္၊ အေရွ႔ေတာင္အာရွႏုိင္ငံမ်ား အစရွိတဲ႔ ႏုိင္ငံေတြက ေရွးေဟာင္းအႏုပညာလက္ရာေတြကုိ
အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ေနတဲ႔ ကုမၸဏီတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ အခု ဒီပစၥည္းကုိလဲ ေရာင္းခ်ဖုိ႔ ျပသထားတဲ႔
၎ကုမၸဏီရဲ႔ ေႀကာ္ျငာစာမ်က္ႏွာ တစ္ခုကေန သင္႔ေလ်ာ္သလုိ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ ေဟာဒီ မူရင္းpageျဖစ္တဲ႔
http://www.michaelbackmanltd.com/1691.html မွာ
သြားေရာက္ ေလ႔လာဖတ္ရႈႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ျမန္မာသူေဌးႀကီးတစ္ဦးဦးကမ်ား ၀ယ္ယူျပီး
ျမန္မာ႔ေရွးေဟာင္းအႏုပညာလက္ရာကုိ မိခင္ျမန္မာႏုိင္ငံဆီ ျပန္သယ္လာႏုိင္ခဲ႔မယ္ဆုိရင္ေတာ႔
အတုိင္းထက္အလြန္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္မိမွာပါပဲ။ ဘာသာျပန္အမွားမ်ား၊ စာလုံးေပါင္းနဲ႔
အသုံးအႏႈန္းအမွားမ်ားပါလာပါက ခြင္႔လႊတ္ေပးျပီး အမွားမ်ားကုိ ေထာက္ျပေစလုိပါတယ္။ အခုလုိေလး
ဘာသာျပန္တင္ျပႏုိင္ဖုိ႔ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လမ္းညႊန္တစ္ခုသဖြယ္ ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ကုိ
သိမွာမဟုတ္တဲ႔ mandalay gazette မွ ကုိုknowledge seeker(ရဲ႔ ပုိ႔စ္) ကုိလည္း အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)
Subscribe to:
Posts (Atom)


















































