လူသားႏွင္႔ ျမင္႔မားေသာေနရာ

စုေဆာင္းထားသည္မ်ားကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ပါသည္။
credit to monopoly ( Myanmar Engineer Forum)

က်ဳပ္ျမန္မာ - လင္းလင္း

လူဆုိရင္ မိဘေမတၱာ ဘုရားမေဟာေတာင္ သိတတ္ရမယ္...
လူဆုိရင္ သမုိင္းရဲ႔သစၥာ ဘုရားမေဟာလဲ ထိန္းသိမ္းရမယ္...
ေဟ႔.........
လူစကားေျပာတာပါ...
ေခတ္အဆက္ဆက္ မမွားယြင္းခဲ႔ပါ... ဘယ္သူမွလဲ ေျပာင္းလဲမရပါ...
ကမၻာေျမရဲ႔ နံနက္ခင္းတုိင္းဟာ ရုိးသားတဲ႔ ႏွလုံးသားသစၥာနဲ႔.....
လူငယ္ေတြနဲ႔ အသက္ရွဴတာ.....
ဘုရားေပးတဲ႔ ငါ႔ရဲ႔အသက္ကုိ တန္ဖုိးရွိရွိ အသုံးခ်ျပမယ္...
ဆူးမုိးမ်ား သည္းလုိက္စမ္းပါေစ ဒုကၡနဲ႔ ေခြ်းသိပ္လုိက္မယ္ေဟ႔...
ႀကယ္စင္ေတြ လွမ္းေလွ်ာက္မယ္ေလ...
ေရေျမတစ္ခုတည္း ေမြးႀကတဲ႔အမ်ိဳးေတြပါ... အေရာင္ေတြ မျမင္နဲ႔ လက္တြဲထားစမ္း ဘာမွ မစဥ္းစားနဲ႔...
ေရေျမတစ္ခုတည္း ေအာင္ဆန္းအရိပ္သာ တုိ႔ျမန္မာ ေသခ်ာမွတ္ထား နဂါးနီတန္ခိုးနဲ႔ အမ်ိဳးဂုဏ္တက္ေစမယ္...
ရုိးသားတဲ႔ႏွလုံးသားနဲ႔ငါ ႏူးညံ႔တဲ႔အသိစိတ္နဲ႔ငါ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ငါ ခမ္းနားတဲ႔ အမ်ိဳးသားသစၥာနဲ႔...
သခင္မ်ိဳး က်ဳပ္ဗမာ...
တံခါးဖြင္႔လုိ႔ ေက်ာခ်င္းကပ္ကာ ႏွလုံးေသြးခ်င္း ဆြဲထားစမ္းပါ...
အမ်ိဳးမကြဲဘူး လာေဘးနားရပ္ပါ ကမၻာတုန္ေအာင္ ေခါင္းေမာ႔ေျပာမယ္ေဟ႔...
သခင္မ်ိဳး က်ဳပ္ဗမာ...

ေရေျမတစ္ခုတည္း ေမြးႀကတဲ႔အမ်ိဳးေတြပါ...
အေရာင္ေတြ မျမင္နဲ႔ လက္တြဲထားစမ္း ဘာမွ မစဥ္းစားနဲ႔...
ေရေျမတစ္ခုတည္း ေအာင္ဆန္းအရိပ္သာ တုိ႔ျမန္မာ ေသခ်ာမွတ္ထား နဂါးနီတန္ခိုးနဲ႔ အမ်ိဳးဂုဏ္တက္ေစမယ္...


ေရေျမတစ္ခုတည္း ေမြးႀကတဲ႔အမ်ိဳးေတြပါ... အေရာင္ေတြ မျမင္နဲ႔ လက္တြဲထားစမ္း ဘာမွ မစဥ္းစားနဲ႔...

ေရေျမတစ္ခုတည္း ေအာင္ဆန္းအရိပ္သာ တုိ႔ျမန္မာ ေသခ်ာမွတ္ထား နဂါးနီတန္ခိုးနဲ႔ အမ်ိဳးဂုဏ္တက္ေစမယ္...

ေရေျမတစ္ခုတည္း ေမြးႀကတဲ႔အမ်ိဳးေတြပါ... အေရာင္ေတြ မျမင္နဲ႔  ေအာင္ဆန္းအရိပ္က တုိ႔ျမန္မာ

ႏုိဘယ္ဆုအေႀကာင္း သိေကာင္းစရာ

ႏုိဘယ္ဆုဆုိတာကေတာ႔ အားလုံးသိႀကတဲ႔အတုိင္းပဲ ရံပုံေငြလွဴဒါန္းတည္ေထာင္ေပးခဲ႔သူႀကီး အဲဖရက္ႏုိဘယ္ရဲ႔ ေသတမ္းစာနဲ႔အညီ ခ်ီးျမွင္႔တဲ႔ ကမၻာေက်ာ္ဆုႀကီးျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိဘယ္ဆုမွာ အမ်ိဳးအစားေျခာက္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ရူပေဗဒ၊ ဓာတုေဗဒ၊ ေဆးပညာ၊ စာေပ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ဆုေတြပါ။ ဆုငါးမ်ိဳးဟာ ၁၉၀၁ခုႏွစ္ကတည္းက ေပးအပ္တဲ႔ဆုတဲ႔ျဖစ္ျပီး စီးပြားေရးပညာဆုိင္ရာဆုကေတာ႔ ၁၉၆၉ခုႏွစ္က်မွ စတင္ခ်ီးျမွင္႔ခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္ဆုကုိ ေနာ္ေ၀ႏုိင္ငံ ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင္႔ေရးေကာ္မီတီက ေရြးခ်ယ္ေပးတာျဖစ္ျပီး က်န္ဆုမ်ားကုိေတာ႔ ဆြီဒင္ႏုိင္ငံမွ အဖြဲ႔အစည္းက ေရြးခ်ယ္ခ်ီးျမွင္႔ပါတယ္။
ႏုိဘယ္ဆုရဲ႔ အတုိင္းအတာဟာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ႏုိဘယ္တည္ေထာင္ထားတဲ႔ ရံပုံေငြက ရရွိတဲ႔ ၀င္ေငြေပၚမူတည္ျပီး ကြဲျပားပါတယ္။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္မ်ား အတြင္းတုန္းကေတာ႔ ေဒၚလာ၁.၂၅သန္းမွ ၁.၅သန္းအတြင္းမွာ ခ်ီးျမွင္႔ေပးႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္။
ႏုိဘယ္ဆု ခ်ီးျမွင္႔ေရးဆုိင္ရာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။
ပညာရပ္ဆုိင္ရာႏုိဘယ္ဆုေတြကုိ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားကိုသာ ခ်ီးျမွင္႔ေလ႔ရွိျပီး အဖြဲ႔အစည္းလုိက္ ခ်ီးျမွင္႔ခြင္႔မရွိပါဘူး။
ျခြင္းခ်က္အေနနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္ဆုကုိေတာ႔ လူပုဂၢဳိလ္ေရာ အဖြဲ႔အစည္းကုိေရာ ခ်ီးျမွင္႔ႏုိင္ပါတယ္။
ဆုမ်ားကုိ ခ်ီးျမွင္႔ရာမွာ ဘယ္ေသာအခါမွ သုံးေယာက္ထက္ပုိလြန္ေသာ လူပုဂၢဳိလ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ခ်ီးျမွင္႔ခြင္႔ မရွိပါဘူး။ ဆုရွိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ရရွိတဲ႔ ဆုေငြကုိ အညီအမွ်ခြဲေ၀ယူႀကရပါမယ္။
ႏုိဘယ္ဆုကုိ ေသလြန္ျပီးသူမ်ားအား ခ်ီးျမွင္႔ခြင္႔မရွိပါ။ စာရင္းထဲပါေနရင္ေတာင္မွ အသက္ရွင္လ်က္ရွိသူကုိသာ ခ်ီးျမွင္႔ခြင္႔ရွိပါတယ္။ ဒါမွ သူလုပ္ေနတဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းျဖစ္ေစ၊ ပညာရပ္ဆုိင္ရာလုပ္ငန္းျဖစ္ေစ အဲဒီမွာ ဆုေႀကးေငြကုိ အသုံးခ်ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
သက္ဆုိင္ရာႏွစ္အလုိက္မွာ ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင္႔ေရးဆုိင္ရာေကာ္မီတီက ဆုနဲ႔ ထုိက္တန္တဲ႔သူမရွိရင္ မခ်ီးျမွင္႔ဘဲ ေနခြင္႔ရွိပါတယ္။ တစ္ႏွစ္တစ္ေယာက္ ေပးကုိေပးရမယ္ မဟုတ္ပါ။
ဒါေတြကေတာ႔ ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင္႔ေရးဆုိင္ရာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြပါပဲ။
ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင္႔ျခင္းအခမ္းအနားကုိ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ဒီဇင္ဘာလ၊ ဆယ္ရက္ေန႔မွာ က်င္းပေလးရွိပါတယ္။
အခမ္းအနားမွာ ရူပေဗဒ၊ ဓာတုေဗဒ၊ ေဆးပညာ၊ စာေပနဲ႔ စီးပြားေရးပညာဆုိင္ရာ ႏုိဘယ္ဆုေတြကုိ ဆြီဒင္ႏုိင္ငံ ဘုရင္/ဘုရင္မက ေပးအပ္ခ်ီးျမွင္႔ေပးေလ႔ရွိျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏုိဘယ္ဆုကုိေတာ႔ ေနာ္ေ၀ႏုိင္ငံႏုိဘယ္ဆုဆုိင္ရာေကာ္မီတီက ေပးအပ္ခ်ီးျမွင္႔ေပးပါတယ္။

စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား
-ဆုခ်ီးျမွင္႔ပြဲျပီးလုိ႔ အထိမ္းအမွတ္ညစာစားပြဲမွာ စားပြဲတုိင္းက စားပြဲခင္းေတြနဲ႔ လက္သုတ္ပ၀ါေတြမွာ အဲဖရက္ႏုိဘယ္ရဲ႔ ပုံတူေတြ ေရးခ်ယ္ထားပါတယ္။
-ပန္းကန္ျပားရဲ႔ အနားေတြမွာေတာ႔ ဆြီဒင္ႏုိင္ငံေတာ္အလံမွာ ပါ၀င္တဲ႔ အျပာေရာင္၊ အစိမ္းေရာင္၊နဲ႔ ေရႊေရာင္တုိ႔နဲ႔ ျခယ္သထားပါတယ္။
-ဆြီဒင္ဘုရင္/ဘုရင္မ(လက္ရွိ ဘုရင္)ဟာ ႏုိဘယ္ဆုရရွိသူ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ လက္တြဲျပီး ညစာစားပြဲခန္းမကုိ တက္ေရာက္လာေလ႔ရွိပါတယ္။ အကယ္၍ သက္ဆုိင္ရာႏွစ္မွာ ဆုရသူ အမ်ိဳးသမီးမရွိရင္ ရူပေဗဒဆုရွင္ရဲ႔ ဇနီးနဲ႔ လက္တြဲျပီး တက္ေရာက္ရပါတယ္။
-တည္ခင္းဧည္႔ခံမယ္႔ စားပြဲစာရင္းဟာ လ်ွဳိ႔၀ွက္ျဖစ္ျပီး အခမ္းအနားအစီအစဥ္မ်ား ျပီးမွသာ စိတ္ႀကိဳက္မွာယူႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။


ဘာသာစကားလက္ခ်ာတစ္ခုကို ဘာသာျပန္ပါသည္။

မင္းအတြက္ ခ်စ္ျခင္းရဲ႔ ငါ႔အႏုပညာ

ေကာင္မေလးေရ...
ငါ ဘာမွ မခ်မ္းသာပါဘူး
ယုတ္စြအဆုံး
ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးဖုိ႔ေတာင္
ကာရန္ေတြ မခ်မ္းသာဘူး...

ငါ႔မွာရွိတာဆုိလုိ႔
ေဟာဒီေဘာပင္ေလးရယ္
ေဟာဒီစာရြက္အပုိင္းအစေတြရယ္
ေဟာဒီစကားလုံးတခ်ိဳ႔ရယ္
ေနာက္ျပီး
ေဟာဒီရင္ဘတ္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြရယ္
ဒါပဲရွိပါတယ္...

အခ်စ္ဆုိတာကုိ
စာလုံးေပါင္းႀကည္႔ဖုိ႔ႀကိဳးစားရင္း
ငါ ဖန္တီးမိတဲ႔အရာေတြဟာ
မင္းအတြက္ျဖစ္လာတယ္...

စာရြက္အပုိင္းအစေတြေပၚ
ေရးျခစ္ေနမိတဲ႔
ငါ႔အတြက္ အခ်စ္ဆုိတဲ႔အရာဟာ
အေရာင္မပါတဲ႔ ကေလးပန္းခ်ီ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္
ကာရန္မသိတဲ႔ ကဗ်ာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္
သံစဥ္မရွိတဲ႔ သီခ်င္တစ္ပုဒ္လည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္တယ္...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔ေလ...
ခံစားခ်က္ေတြကုိ ပုံေဖာ္ရင္း
ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ အရာေတြဟာ
မျပီးျပည္႔စုံႏုိင္တာ ေသခ်ာေပမယ္႔
မင္းတစ္ေယာက္ပဲ ခံစားလုိ႔တတ္ခဲ႔ရင္ေတာင္
ငါ႔အတြက္လုံေလာက္ျပီ...

အဲဖရက္ႏုိဘယ္ - သူေတာ္ေကာင္းလား၊ ဗီလိန္လား

ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏုိဘယ္ဆုဆုိတာကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီးႀကားဖူးႀကပါတယ္။

ႏုိဘယ္ဆုဆုိတာ အဲဖရက္ႏုိဘယ္ဆုိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက စတင္တည္ေထာင္ခ်ီးျမွင္႔ေပးခဲ႔တာလုိ႔လည္း သိႀကပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဖရက္ႏုိဘယ္ဆုိတာ ဘာလဲ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေကာင္းေကာင္းမသိႀကပါဘူး။

အဲဖရက္ႏုိဘယ္ဆုိတာ ယေန႔ေခတ္လူ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အတြက္ သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ္႔ သူ႔ေခတ္သူ႔အခါက လူေတြအတြက္ေတာ႔ သူဟာ ဗီလိန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။

အဲဖရက္ႏုိဘယ္ကုိ ၁၈၃၃ခုႏွစ္မွာ ဆီြဒင္ႏုိင္ငံ၊ စေတာ႔ဟုမ္းျမိဳ႔မွာ ေမြးဖြားခဲ႔ပါတယ္။ အဲဖရက္ႏုိဘယ္ဟာ သားသမီးရွစ္ေယာက္ရွိတဲ႔ မိသားစုမွာ ေလးေယာက္ေျမာက္သားျဖစ္ပါတယ္။

အဲဖရက္ႏုိဘယ္ အသက္ကုိးႏွစ္အရြယ္မွာေတာ႔ သူတုိ႔မိသားစုဟာ ဆြီဒင္ကေန ရုရွားႏုိင္ငံ၊ စိန္႔ပီတာစဘတ္ျမိဳ႔ကုိ ေျပာင္းေရႊ႔ေနထုိင္ခဲ႔ႀကပါတယ္။ အဲဖရက္ရဲ႔ ဖခင္ျဖစ္သူ အီမန္ျႏဴရယ္ႏုိဘယ္ဟာ တီထြင္သူအင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး စိန္႔ပီတာစဘတ္ျမိဳ႔မွာ ေတာ္ပီဒုိထုတ္လုပ္တဲ႔ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကုိင္ေနတာေႀကာင္႔ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဖရက္တုိ႔ညီအစ္ကုိတေတြဟာ ရုရွားႏုိင္ငံမွာ ေနထုိင္တဲ႔ ႏုိင္ငံျခားသားကေလးေတြျဖစ္ေနတာမုိ႔ ရုရွားစာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ တက္ေရာက္ပညာသင္ႀကားႏုိင္ႀကျခင္းမရွိတဲ႔အတြက္ အိမ္တြင္းမွာပဲ အိမ္တြင္းပညာေရးကုိ သင္ယူခဲ႔ႀကရပါတယ္။ ဆရာေတြကုိ အိမ္မွာ ေခၚယူသင္ႀကားေစခဲ႔တာပါ။

လာေရာက္သင္ႀကားေပးတဲ႔ ရုရွားဆရာေတြထဲက တစ္ဦးကေတာ႔ ရုရွားပညာရွင္ႀကီးျဖစ္ျပီး ေအာ္ဂင္းနစ္ဓာတုေဗဒပညာရပ္ရဲ႔ ဖခင္ႀကီးလည္းျဖစ္သူ နီကိုလုိင္ နီကုိလာရဲဘိခ်္ ဇီညင္ျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာႀကီးဟာ အဲဖရက္ရဲ႔ ဓာတုေဗဒလက္ေတြ႔စမ္းသပ္မႈေတြကုိ စိတ္၀င္စားလ်က္ရွိျခင္းအား တုိးျမင္႔လာေစခဲ႔ျပီး အဲဖရက္ကုိ ႏုိက္ထရုိဂလစ္စရင္းနဲ႔ ၄င္းရဲ႔ ေပါက္ကြဲႏုိင္စြမ္းဂုဏ္သတၱိေတြအေႀကာင္း ေျပာျပရွင္းလင္းနားလည္ေစခဲ႔ပါတယ္။

အသက္၁၆ႏွစ္အရြယ္ေရာက္တဲ႔အခါမွာ ဓာတုေဗဒကုိ စိတ္၀င္စားသူလူငယ္ကေလး အဲဖရက္ဟာ ဥေရာပမွာ ပညာသင္ႀကားဖုိ႔ ထြက္လာခဲ႔ပါတယ္။ သူဟာ ဒိန္းမတ္၊ ဂ်ာမနီ၊ အီတလီ၊ စပိန္၊ အေမရိကန္စတဲ႔ တုိင္းျပည္ေတြကုိ လွည္႔လည္သြားလာခဲ႔ျပီး မ်ားစြာေသာ ထင္ရွားေက်ာ္ႀကားတဲ႔ သိပၸံပညာရွင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံဆည္းပူးခြင္႔ေတြ ရရွိခဲ႔ပါတယ္။

ပညာသင္ႀကားျခင္းမ်ား ျပီးဆုံးတဲ႔အခါမွာေတာ႔ အဲဖရက္ဟာ ရုရွား၊ ျပင္သစ္နဲ႔ အီတလီႏုိင္ငံေတြမွာ သူ႔ရဲ႔ ဓာတုေဗဒသုေတသနလုပ္ငန္းေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါတယ္။ အဓိက ကေတာ႔ ႏုိက္ထရုိဂလစ္စရင္းအေႀကာင္း လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ျခင္းေတြပါပဲ။ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္မႈေတြဟာ အသက္အႏၱရာယ္နဲ႔ လက္တစ္ကမ္းျဖစ္ေပမယ္႔ အဲဖရက္က မေလွ်ာ႔ေသာဇြဲ၊ ျမဲျမံတဲ႔ လုံ႔လနဲ႔ အစဥ္တစုိက္ လုပ္ကုိင္ေနခဲ႔ပါတယ္။

မ်ားစြာေသာ စမ္းသပ္လုပ္ကုိင္မႈမ်ားအျပီးမွာေတာ႔ အဲဖရက္ဟာ ေပါက္ကြဲအားျပင္းထန္တဲ႔ ဒုိင္းနမုိက္ဆုိတဲ႔ ပစၥည္းတစ္မ်ိဳးကုိ တီထြင္တည္ေဆာက္ႏုိင္လုိက္ပါေတာ႔တယ္။

အဲဖရက္ဟာ ဒုိင္းနမုိက္ကုိ တီထြင္ႏုိင္ျပီးတဲ႔အခါမွာပဲ ထုိေခတ္က လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ သူ႔တီထြင္မႈကုိ ရန္လုိစြာ၊ မလုိလားစြာ တုန္႔ျပန္ခဲ႔ႀကပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ ရထားလမ္း၊ အေ၀းေျပးလမ္း၊ လုိဏ္ေခါင္းမ်ားနဲ႔ ေရနံတူးေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ အဲဖရက္ရဲ႔ တီထြင္မႈဟာ လုိအပ္ခ်က္ကုိ ျဖည္႔ဆည္းေပးႏုိင္တဲ႔ တီထြင္မႈျဖစ္တာမုိ႔ အဲဖရက္ကုိယ္တုိင္ဟာ ဘာေႀကာင္႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက မလုိလားသလဲဆုိတာကုိ အံ႔ႀသေနခဲ႔ရွာပါတယ္။

အဲဖရက္ရဲ႔ ညီအစ္ကုိေတြဟာ ဒုိင္းနမုိက္ေႀကာင္႔ ရုရွားအင္ပါယာအတြင္း ေရနံရွာေဖြထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔သလုိ အဲဖရက္ကုိယ္တုိင္လည္း ဒုိင္းနမုိက္ေႀကာင္႔ စီးပြားေရးအရ ေအာင္ျမင္လာခဲ႔ပါတယ္။

အဲဖရက္ဟာ ဒုိင္းနမုိက္ထုတ္လုပ္ဖုိ႔ စက္ရုံေပါင္းမ်ားစြာကုိ ကမၻာတစ္၀ွန္းမွာ တည္ေထာင္ႏုိင္ခဲ႔ျပီး အဲဒီစက္ရုံေတြက ထုတ္လုပ္တဲ႔ ထုတ္ကုန္ေတြဟာ အဲဖရက္ရည္မွန္းသလုိ ေခတ္မီလူ႔အဖြဲ႔အစည္းတည္ေထာင္ရန္ လုိအပ္တဲ႔ေနရာမွာ သုံးႀကရုံသာမက အဲဖရက္မေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔တဲ႔ စစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြမွာပါ ထည္႔သြင္းအသုံးျပဳျခင္း ခံခဲ႔ႀကရပါတယ္။

ဒုိင္းနမုိက္ မေပၚေပါက္ခင္က ယမ္းစိမ္းကဲ႔သုိ႔ေသာ ေရွးရုိးေပါက္ကြဲပစၥည္းမ်ားကုိသာ အသုံးျပဳတဲ႔ လက္နက္ေတြဟာ တစ္ခါေပါက္ကြဲလွ်င္ တစ္စုံတစ္ေယာက္သာ အထိအခုိက္ရွိႏုိင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ဒုိင္းနမုိက္ေပၚေပါက္လာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ အစုလုိက္ အျပဳံလုိက္ ေသေႀကပ်က္စီးေစႏုိင္ေသာ လက္နက္မ်ားပါ ေပၚေပါက္လာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။

သည္လုိနဲ႔ ေကာင္းတဲ႔အကြက္ကုိ နည္းနည္းပဲျမင္ျပီး မေကာင္းတာကုိပဲ မ်ားမ်ားျမင္တတ္တဲ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႔ ထုံးစံအတုိင္း လူထုဟာ အဲဖရက္ကုိ အျမင္ေစာင္း၊ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနႀကပါေတာ႔တယ္။

ဒါေပမယ္႔ အဲဖရက္ဟာ ဒါကုိ ဂရုမျပဳႏုိင္ေသးဘဲ သူရဲ႔လုပ္ငန္းေတြႀကားမွာပဲ နစ္ျမဳပ္ေနခဲ႔ပါတယ္။

၁၉၈၈ခုႏွစ္မွာေတာ႔ အဲဖရက္ရဲ႔ ဘ၀ကုိ အလွည္႔အေျပာင္းျဖစ္ေစမယ္႔ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု ေပၚေပါက္လုိ႔လာခဲ႔ပါတယ္။

အျဖစ္အပ်က္က ျပင္သစ္သတင္းစာတစ္ေစာင္ရဲ႔ နာေရးသတင္းတစ္ခုပါ။

နာေရးသတင္းေခါင္းစဥ္ကေတာ႔ “ ေသမင္းတမန္ကုန္သည္ႀကီး ကြယ္လြန္ရွာျပီ” လုိ႔ျဖစ္ျပီး သတင္းထဲမွာေတာ႔ ဒုိင္းနမုိက္တီထြင္သူ အဲဖရက္ႏုိဘယ္ ကြယ္လြန္ျပီျဖစ္ေႀကာင္း လြဲမွားစြာ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ႔ပါတယ္။

နာေရးသတင္းထဲမွာေတာ႔ အဲဖရက္ကုိ ဒုိင္းနမုိက္ဘုရင္ႀကီး၊ ေသမင္းတမန္ကုန္သည္ႀကီး၊ ေသျခင္းတရားေပါက္ကြဲမႈျဖစ္စဥ္ကုန္သည္ႀကီး စသျဖင္႔ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားကုိ လႈိင္လႈိင္ေဖာ္ျပေရးသားခဲ႔ပါတယ္။

မွားယြင္းမႈစစ္စစ္ေသာ္လည္းေကာင္း သုိ႔မဟုတ္ အရြဲ႔တုိက္ေရးသားခဲ႔ျခင္းေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ေပမယ္႔ ဘာပဲေျပာေျပာ အမွားေကာင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။

အဲဒီသတင္းကုိ ဖတ္မိလုိက္တဲ႔အခါမွာေတာ႔ အဲဖရက္ဟာ လူထုရဲ႔အျမင္မွာ ကမၻာလုံးဆုိင္ရာဗီလိန္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္ေနျပီျဖစ္ေႀကာင္း သူ႔ကုိယ္သူ သတိထားမိလုိက္ပါေတာ႔တယ္။

အဲဖရက္ဟာ သူ႔ရဲ႔ တီထြင္မႈအတြက္ ၀မ္းနည္းစြာ ခံစားရျပီး သည္အတြက္ ကမၻာ႔လူထုကုိ တစ္ခုခု ျပန္ေပးဆပ္ဖုိ႔လဲ စဥ္းစားလုိက္မိပါတယ္။

ဒါ႔အျပင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ကမၻာ႔သမုိင္းမွာ ဗီလိန္ႀကီးတစ္ဦးအျဖစ္ မွတ္တမ္းမတင္ေစလုိတာလည္း စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔ပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ႔ အဲဖရက္ဟာ သူ႔ရဲ႔ ပုိင္ဆုိင္သမွ်ေငြေႀကးမ်ားကုိ ကမၻာ႔လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳးလုပ္ေဆာင္သူမ်ားကုိ အသိအမွတ္ျပဳ၊ ဆုခ်ီးျမွင္႔ဖုိ႔ အစီအစဥ္တစ္ခု ခ်မွတ္ခဲ႔ကာ ေသတမ္းစာတစ္ေစာင္ ေရးသားပါေတာ႔တယ္။

သည္လုိနဲ႔ပဲ ယေန႔အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သိေနတဲ႔ ႏုိဘယ္ဆုနဲ႔ ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင္႔ေရးဆုိင္ရာအဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္ ေပၚေပါက္လာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္ခင္ဗ်ာ။

အဲဖရက္ႏုိဘယ္ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ စိတ္၀င္စားဖြယ္ အခ်က္အလက္မ်ား

-       - ေဆးလိပ္မေသာက္၊ အရက္မႀကိဳက္၊ ဖဲမရုိက္၊ ေလာင္းကစားမလုပ္။

-      -  ဆိတ္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ပုံစံကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ္လည္း ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး ရႈပ္ေထြးစည္ကားေသာ ျမိဳ႔ျပဘ၀တြင္သာ က်င္လည္ခဲ႔ရ။

-     -  မိခင္ဆြီဒင္ဘာသာစကားအပါအ၀င္ အဂၤလိပ္၊ ရုရွား၊ ဂ်ာမန္၊ ျပင္သစ္ စေသာ ဘာသာစကားမ်ားကုိ ကြ်မ္းက်င္စြာ ေျပာဆုိႏုိင္။

-     -  ေတးသီခ်င္း၊ ၀တၳဳႏွင္႔ ကဗ်ာလကၤာအခ်ိဳ႔ ေရးသားသီကုံးခဲ႔။

(ဘာသာစကား လက္ခ်ာတစ္ခုကုိ ဘာသာျပန္ျပီး ဓာတ္ပုံမ်ားကို ၀ီကီပီဒီးယားမွ ရယူပါသည္။)

ပန္းခ်ီေတာ္ ဆရာခ်ံဳ

ကုန္းေဘာင္ေခတ္မွာ ျမန္မာ့ ပန္းခ်ီပညာသည္ေတြဟာ အစုအစည္း တစ္ရပ္ အေနနဲ႕ ျမန္မာ့နန္းတြင္းကို ဝင္ေရာက္လာၿပီး နန္းတြင္း ဓေလ့ေတြကို မွတ္တမ္းတင္ ေရးဆြဲခဲ့ၾကရာက စလို႕ “ပန္းခ်ီေတာ္” ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရဟာ စတင္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 
ပန္းခ်ီေတာ္ မ်ားထဲမွာ ဦးၾကာညြန္႕၊ ဆရာစာ နဲ႕ ဆရာခ်ံဳ တို႕ဟာ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ 
အဂၤလိပ္ – ျမန္မာ ဒုတိယ စစ္ပြဲ ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ၁၈၆၆ ခုနွစ္၊ ဇြန္လ ၁၈ ရက္ေန႕ ျမင္ကြန္းျမင္းခံုတုိင္ ညီေနာင္တုိ႕က မင္းတုန္းမင္းႀကီးကို ပုန္ကန္ျခားနားတဲ့ အေရး အခင္းေၾကာင့္ ရပ္သူရြာသားေတြ ဟိုေရႊ႕ဒီေျပာင္း ပုန္းေရွာင္ ေနရတဲ့ ကာလမွာ ေမာင္ခ်ံဳကို ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ခ်ံဳေတာ၊ ယာေတာ အတြင္းမွာ ပုန္းလွ်ိဳးရင္း ေမြးဖြားလာခဲ့ရတဲ့အတြက္ ပထမ အစမွာ ေမာင္ယာခ်ံဳ လို႕ အမည္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေမာင္စံခ်ံဳ၊ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေမာင္ခ်ံဳ ဆိုၿပီး ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ 
ေမာင္ခ်ံဳဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ပန္းခ်ီကို အားသန္ခဲ့ၿပီး အသက္ (၁၄) ႏွစ္သား အရြယ္မွာေတာ့ ပန္းခ်ီေတာ္ ဦးၾကာညြန္႕ရဲ႕သား ဆရာစာ ထံမွာ တပည့္ခံရင္းနဲ႕ ပန္းခ်ီပညာကို ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။ 
မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္မွာ အမႈထမ္းခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီေတာ္ ဦးၾကာညြန္႕ဟာ ခရစ္ ၁၈၇၈ ခုႏွစ္၊ သီေပါမင္း နန္းတက္အၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ခန္႕ အၾကာမွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီေပါမင္းက ဦးၾကာညြန္႕ရဲ႕သားျဖစ္သူ ဆရာစာကို ဆက္လက္ ခန္႕အပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာစာ မ်က္စိကြယ္ၿပီး အနားယူရတဲ့အခါမွာ ဆရာခ်ံဳ ပန္းခ်ီေတာ္အျဖစ္ ခန္႕အပ္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ 
ခရစ္ ၁၈၈၃ ခုႏွစ္မွာ ပန္းခ်ီေတာ္ ျဖစ္လာတဲ့ ဆရာခ်ံဳဟာ အသက္ (၁၇) ႏွစ္သား အရြယ္မွာပဲ နန္းတြင္းပန္းခ်ီေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ 
ဒါနဲ႕ ဆက္စပ္ၿပီး ျမန္မာစာေပေလာကမွာ ဦးၾသ (စိႏၱေက်ာ္သူ) ဟာလည္း အေလာင္းမင္းတရားႀကီး လက္ထက္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၁၁၅ ခုႏွစ္ အသက္ (၁၇) ႏွစ္သား အရြယ္မွာပဲ နန္းတြင္း စာဆိုေတာ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႕လည္း သိရပါတယ္။ 
ဆရာခ်ံဳ ပန္းခ်ီေတာ္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက နန္းတြင္းမွာ အီတာလ်ံ ပန္းခ်ီဆရာ ႏွစ္ဦးကိုလည္း ေခတၱ ခန္႕အပ္ ထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဆရာခ်ံဳဟာ အဲ့ဒီ အီတာလ်ံ ပန္းခ်ီဆရာေတြနဲ႕ ပန္းခ်ီပညာခ်င္း ဖလွယ္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ 
ပန္းခ်ီေတာ္အျဖစ္ အမႈထမ္းရာမွာ လစာေတာ္ေငြ အျဖစ္ (၃၅) က်ပ္ ရရွိတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ 
ဆရာခ်ံဳ နန္းတြင္းကို ပန္းခ်ီေတာ္အျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ပံုတူ ေရးျခယ္မႈ ေခတ္စားလ်က္ ရွိတဲ့ အခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးၾကာညြန္႕ သက္ရွိထင္ရွား ရွိစဥ္က ႀကိဳးစား ေရးျခယ္ခဲ့တဲ့ ပံုတူ ေရးျခယ္ နည္းစနစ္ဟာ အရွိန္ရစ ျပဳလာတဲ့ အခ်ိန္လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ခဲ၊ ေဆးေရာင္စံုေတြနဲ႕ မင္း၊ မွဴးမတ္တို႕ရဲ႕ ပံုတူကို ေရးျခယ္လာခဲ့ရာမွာ ေရးရုိးေရးစဥ္ ျမန္မာ့ပန္းခ်ီမွာ ပံုတူ ေရးျခယ္ျခင္း နည္းဟာ တစ္က႑အျဖစ္ သက္ဝင္လႈပ္ရွားလာခဲ့ပါတယ္။ 
ဆရာခ်ံဳတို႕ေခတ္က ပုရပိုက္ ပန္းခ်ီေတြသာမက ပိတ္၊ စကၠဴနဲ႕ ပိုးဖဲ စတဲ့ ဖ်င္မ်ားေပၚမွာ ဆင္ရုပ္ ေရးျခယ္မႈ ေခတ္စားခဲ့ပါတယ္။ ဆင္ရုပ္ပံုကို အလွအပ အတြက္ သာမက ေစ့စပ္ လမ္းေၾကာင္းျပဳတဲ့ အခါမွာလည္း သားရွင္က သမီးရွင္ထံ ဆင္ရုပ္ပန္းခ်ီကားကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးပို႕ေလ့ ရွိပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ဆင္လို ႀကံ႕ႀကံ႕ခိုင္ၿပီး ထားတဲ့ ကတိကို တည္ပါမည္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ 

ကႏုတ္၊ နာရီ၊ ကပီ၊ ကဇာ လို႕ ေခၚတဲ့ ေရွးရုိးျမန္မာပန္းခ်ီ ေလးမ်ိဳး ေလးစား ရွိရာမွာ ဂဇာလို႕ ေခၚတဲ့ ဆင္ရုပ္ ေရးနည္း ေရးဟန္ဟာ ေရွးျမန္မာ ပန္းခ်ီဆရာေတြ တစိုက္မတ္မတ္ ေလ့လာလိုက္စားခဲ့တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းတစ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 
တရုတ္နဲ႕ ဂ်ပန္ ပန္းခ်ီနယ္ပယ္မွာ ၁၄ ရာစု ေနာက္ပုိင္းကစၿပီး ထြန္းကားလာခဲ့တဲ့ အနီးအေဝး ေရးဆြဲနည္း စနစ္ကို ေရွးျမန္မာ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပု ဆရာႀကီးေတြက “နတ္ၾကည့္” ေရးနည္းလို႕ ေခၚေဝၚၾကၿပီး အဲ့ဒီ ေရးနည္းကို ၁၈ ရာစု ျမန္မာ ပန္းခ်ီေလာကမွာ ႀကိဳၾကားႀကိဳၾကား ေတြ႕ျမင္လာခဲ့ရပါတယ္။ 
ဒီလက္ရာေတြကို ပန္းခ်ီေတာ္ ဦးၾကာညြန္႕ရဲ႕ လက္ရာ ပုရပိုက္ ပန္းခ်ီေတြမွာ အမ်ားဆံုး ေတြ႕ျမင္ရၿပီး ဆရာစာ၊ ဆရာခ်ံဳ တို႕က ဆက္လက္ ႀကိဳးပမ္း ခဲ့ရာမွာ တစ္စတစ္စ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ 
ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္ ၈ ရက္ေန႕ ပါေတာ္မူတဲ့ ေန႕ကို ဆရာခ်ံဳတစ္ေယာက္ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ 
ဒီကာလမွာ ဆရာခ်ံဳဟာ ဟိုေျပာင္းဒီေျပာင္းနဲ႕ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ ခဲ့ရပါတယ္။ ဇနီးသည္လည္း ဆံုးခဲ့သလို၊ လူမမယ္ သားႏွစ္ေယာက္နဲ႕ သမီးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဝန္ကိုလည္း ခက္ခက္ခဲခဲ ထမ္းခဲ့ရပါတယ္။ အဂၤလိပ္ေတြက ဆရာခ်ံဳကို မသကၤာမႈနဲ႕ ေထာင္ (၃) လ ခ်ခဲ့ပါတယ္။ 
ဒီေနာက္မွာ ကာနယ္ဆေလဒင္ က ဆရာခ်ံဳရဲ႕ ပန္းခ်ီပညာကို ႏွစ္သက္တဲ့အတြက္ သူ႕ထံမွာ အမႈထမ္းဖို႕ ေခၚခဲ့ဖူးေပမယ့္လည္း ဆရာခ်ံဳဟာ တုိင္းတစ္ပါးတို႕ရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ အမႈမထမ္းဘူး ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႕ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ 
သူ႕ကၽြန္ဘဝ ပါတကားဟု ေတြးေတာ သံုးသပ္ရင္း ဆရာခ်ံဳဟာ ေနာက္လာေနာက္သားမ်ား အမွတ္တရႏွင့္ ဇာတိမာန္ တက္စိမ့္ေသာငွာ အရွင္ႏွစ္ပါး ပါေတာ္မူပံုကို ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ လယ္ထြန္မဂၤလာ သဘင္ကိုလည္း ျပန္လည္ ေရးဆြဲခဲ့တယ္။ နန္းတြင္း မင္း၊ မွဴးမတ္တို႕ သြားလာ ေနထုိင္ခဲ့ၾကပံုေတြကိုလည္း ျခယ္မႈန္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဝယ္မယ့္လူ မရွိ၊ ခ်ီးေျမႇာက္မယ့္လူ မရွိခဲ့။ 
ေနာက္ပိုင္း ဆရာခ်ံဳဟာ ပိတ္ေတြကို လက္မ ၂၀ ပတ္လည္အရြယ္ ပိုင္းျဖတ္လို႕ သစ္သားနဲ႕ ေဘာင္က်က္ ျပဳလုပ္ၿပီး ပံုတူရႈခင္း၊ နန္းၿမိဳ႕ရုိး ဘုရားပုထိုးနဲ႕ ဇာတ္နိပါတ္ေတြကို ေရးျခယ္ခဲ့ပါတယ္။ ပန္းခ်ီကား ႏွစ္ဆယ္ အစိတ္ေလာက္ စုမိတဲ့အခါ ဘုန္းႀကီးပ်ံ၊ ဘေတာ္ပ်ံ၊ မယ္ေတာ္ပ်ံ ပြဲေတြမွာ ခ်ိတ္ဆြဲၿပီး ျပသ ေရာင္းခ်ခဲ့တယ္။ 
၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္ေလာက္မွာ ဆရာခ်ံဳဟာ အဲ့ဒီလို တီထြင္ ျပသခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပထမဆံုး ျပသတဲ့ ပန္းခ်ီျပပြဲလို႕ ဆိုႏိုင္မလားပဲ။ 
၁၉၁၁ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာခ်ံဳဟာ ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးလမ္းနဲ႕ က်ံဳးႀကီး လမ္းေထာင့္က ႏွစ္ထပ္ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ ေလးခန္းတြဲမွာ ငွားရမ္း ေနထိုင္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ က်ားသူေဌးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ ေနေရး စားေရးအတြက္ ပူစရာ မလိုေတာ့ဘူးလို႕ သိရပါတယ္။
ပန္းခ်ီေတာ္ ဆရာခ်ံဳ
ေရးသူ – ဦးမင္းႏိုင္
credit to မဟာရာဇာအံစာတုံး(The Mandalay Gazette)
စာအုပ္ေဒါင္းရန္
၀န္ခံခ်က္
ကြ်န္ေတာ္ ဘေလာ႔စေရးကတည္းက ခံယူခ်က္တစ္ခုရွိပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ႔ copy/paste လုပ္ျခင္းကုိ လက္ေရွာင္မယ္ဆုိတာပါပဲ။ ဘာလုိ႔ မလုပ္ခ်င္သလဲ၊ အေႀကာင္းရွိပါတယ္။
(၁) ကုိယ္တုိင္ဖန္တီးထားတဲ႔သူကုိ အားနာလုိ႔ပါ၊ သူ႔ရဲ႔ ကုိယ္စြမ္း၊ဥာဏ္စြမ္းနဲ႔ ဖန္တီးထားတဲ႔ အရာတစ္ခုကုိ ကြ်န္ေတာ္က ယူသုံးလုိက္တာ သူ႔ကုိ မေလးစားရာ ေရာက္တယ္၊ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားရာ ေရာက္တယ္လုိ႔ ယူဆလုိ႔ပါ။
(၂) copy/paste ေတြခ်ည္းလုပ္ေနမယ္ဆုိရင္ အသစ္၊ အသစ္ေသာ အရာေတြကုိ မေတြ႔ရေတာ႔ဘဲ အေဟာင္းပဲ တလည္လည္ျဖစ္ေနမွာမုိ႔ အသစ္ေတြကုိ ဖန္တီးေရးသားခ်င္ခဲ႔တာပါ။
အခုေတာ႔ ခံယူခ်က္ေျပာင္းရပါေတာ႔မယ္။
ကြ်န္ေတာ္ဟာ သမုိင္းေတြကုိ စိတ္၀င္စားသူျဖစ္ပါတယ္။
သမုိင္းအေႀကာင္းေတြကုိ အမ်ားႀကီးေရးခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အခုလုိ ေတြးအား၊ ေရးအား၊ ဖတ္အား မသန္ႏုိင္ေသးတဲ႔အခ်ိန္မွာ သမုိင္းေႀကာင္းကုိ လုံး၀ထိမရျဖစ္ေနပါတယ္။
သမုိင္းသမားမဟုတ္ေတာ႔ တစ္ပုဒ္ေရးခ်င္၊ အမ်ားႀကီးဖတ္ရမယ္ေလ။
ေရးလဲ ေရးခ်င္၊ သိလဲ သိခ်င္၊ တင္လဲ တင္ခ်င္၊ လုပ္က မလုပ္ႏုိင္ျဖစ္ေနတာမုိ႔ အခုေတာ႔ သမုိင္းအေႀကာင္းေတြကုိ ကုိယ္တုိင္မေရးႏိုင္ခင္စပ္ႀကား ဒီလုိပဲ copy/pasteေလး လုပ္ပါေစလုိ႔....
copy/paste လုပ္တုိင္းမွာ creditကုိ ေသေသခ်ာခ်ာေလး ေပးသြားပါ႔မယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ျမန္မာ႔ရုိးရာ စကားထာမ်ား (၄)

(၁) အေမး။   ။ ကန္ထဲမွာေရ၊ ေရထဲမွာ ေျမြ၊ ေျမြေခါင္းမွာ ေရႊ။
     အေျဖ။   ။ ဆီမီးခြက္။

(၂) အေမး။   ။ အညာက ဆင္ျဖဴ၊ အေမႊးထူ။
     အေျဖ။   ။ ႀကက္သြန္ျဖဴ။

(၃) အေမး။   ။ ဖူးခနဲ ေထာင္၊ ေဖာင္ခနဲ လဲ၊ ရဲရဲနဲ႔ တြဲလြဲဆြဲ။
     အေျဖ။   ။ ငွက္ေပ်ာဖူး။

(၄) အေမး။   ။ သူ႔အပင္ႏြဲ႔ေႏွာင္း၊ မတက္ေကာင္း၊ စားေကာင္းပါရဲ႔၊ ဖူးတံနဲ႔။

     အေျဖ။   ။ ေျပာင္းဖူး။

(၅) အေမး။   ။ ပ၀ါျခဳံ လုံပါ၏၊ ဆံျမိတ္ခ် လွပါ၏၊ ေက်ာက္တန္းစီ ညီပါ၏။

     အေျဖ။   ။ ေျပာင္းဖူး။